Türkiye'nin tek Ermeni köyü

Hatay'ın 30 haneli küçük bir köyü Vakıflı. Bu köyde yalnızca Ermeniler yaşıyor. Vakıflı halkının büyük bölümünü 60 yaşın üzerindekiler oluşturuyor. O yüzden Vakıflı'ya yaşlılar cenneti deniliyor
PERVİN KAPLAN HATAY - Vakıflı, Hatay'ın Samandağ ilçesine yaklaşık 6 kilometre uzaklıkta bir köy. Onu diğer köylerden ayıran özellik ise Türkiye'nin tek Ermeni köyü olması. O dönemde Suriye'ye bağlı olan Vakıflı, eski Ermenistan Devlet Başkanı Levon Ter Petrosyan'ın da doğduğu yer. Ve adeta bir 'yaşlılar cenneti'... Köyün yaş ortalaması 60. Hane sayısı 30, nüfusu 135. '40'lı yıllarda 500'ün üzerinde Ermeni'nin yaşadığı Vakıflı, eğitim veya evlenme gibi nedenlerle ayrılan kişiler yüzünden giderek küçülmüş. Özellikle gençler bir daha geri dönmemiş; ya İstanbul'a ya da Avrupa'ya yerleşmiş. Köyleri dışında başka bir yerde yaşamayı kabul etmeyen 18-35 yaş grubundan kala kala 25 kişi kalmış. Çocuk ve gençlerin sayısı da farklı değil, 25. Gençlerden evlenme yaşına gelen kız ve erkeklerin sayısı ise sekiz. Genellikle kendi aralarında evlenen Vakıflılar, İstanbul ya da Avrupa'da yaşayan cemaatlerinin üyeleriyle yuva kurmayı tercih etmiş.
Okul çağında yeterli çocuk olmadığı için, köyün ilkokulu 1990'da kapanmış. İlköğretim öğrencisi 11 çocuk, Samandağ'a gidiyor. Vakıflı'da sağlık ocağı ve sağlık görevlisi de bulunmuyor. Öte yandan köyde bakkal ya da alışveriş yapılabilecek herhangi bir yer de yok. Köylüler ihtiyaçlarını Samandağ'dan karşılıyor.

Yaşlılar birkaç dil biliyor
Vakıflı'ya elektrik 10 yıl önce gelmiş. Telefonsa bu yıl bağlanmış. Köyün henüz içme suyu yok. Geçim kaynağı ise narenciyecilik.
Muhtar Berç Kartul, köyün en önemli ihtiyacının içme suyu olduğunu söylüyor: "Belediyenin bir an önce köyümüze su getirmesini bekliyoruz." Vakıflı'yı 'dünyanın en huzurlu köyü' olarak tanımlayan Kartul, "Şimdiye kadar en ufak bir tartışmamız ve kavgamız olmamıştır" diyor. Köyde okuma yazma oranının da yüzde 100 olduğunu vurgulayan Kartul, özellikle yaşlıların birkaç dil bildiğini söylüyor. İki kez Almanya'ya, bir kez de İstanbul'a yerleşmek amacıyla köyden ayrıldığını belirten Kartul, "Ama sonunda buraya dönüp yaşamaya karar verdim" diyor.
Vakıflı'da 15 yıl muhtarlık yapan 67 yaşındaki Nubar Manca ise köyün nüfusunun giderek azalmasından şikâyetçi. Muhtar, gençlerin yüksek öğrenim için ayrıldıktan sonra bir daha köye dönmediklerini, genellikle Avrupa'da yaşadıklarını söylüyor. Kendi çocuklarından örnek veriyor. Manca'nın üç kızı da Avrupa'da yaşıyor. Beş kardeşi olduğunu ve yalnızca kendisinin köyde kalarak yaşlandığını ifade eden Manca, köyde yaşamaktan pişman değil: "En iyisini yaptığımı düşünüyorum. Burası bırakılır mı?" Her yıl temmuz ve ağustos aylarında köyün nüfusunun 300'e ulaştığını da söyleyen Manca, "Çünkü tatillerde çocuklar bizi ziyaret ediyor" diyor. Manca, genç ailelerin en çok iki çocuk doğurması yüzünden nüfusun artmadığı inancında: "Şimdiki çocuklar çocuk istemiyor. Doğanlar da zaten okuyup gidecekleri için 50 yıl sonra köyde kimse kalmayacak!"

Köyün en yaşlısı papazı
Vakıflı'nın en yaşlı üyesi 83 yaşındaki Papaz Serofe. Serofe, 26 yıldır papazlık yapıyor. Köyün ne zaman kurulduğunu hatırlamıyor bile. "Ama" diyor, "Dedelerimiz, onların dedeleri hep burada yaşadı. Bizler, oğullarımız ve torunlarımız da burada yaşayacağız." Papaz Serofe'yi en çok üzen ise düğün yerine sık sık cenaze törenleri yapılması: "Artık hep ölüm duaları yapıyoruz, oysa yıllar önce kilisede cenazeden çok düğün ve vaftiz törenleri yapardık." Vakıflı'ya sıkı sıkıya bağlı iki yaşlı daha var: Setrat Kuş ve Afsonna Keskin. 71 yaşındaki Kuş, köyünü asla terk etmemiş. Beş çocuğu ve eşi Fransa'da yaşıyor. O da yılın yarısını Fransa'da, yarısını köyde geçiriyor.

Eliza'nın vaftiz töreni
83 yaşındaki Afsonna Keskin de çocuklarının ısrarına rağmen köyünü terk edememiş, "Bir başka yerde yaşayamam, burada doğdum burada öleceğim" diyor. Keskin köydeki kadınların başka köylerde olduğu gibi tarlaya gitmediğini vurgulayarak, "Bizde erkekler çalışır, kadınlar ev ve el işi yapar" diyor.
Köyde lise çağındaki tek genç ise Indra Karakaş. Son sınıfta okuyan Indra, diğer 11 çocuk gibi Samandağ'a okula gidiyor ve üniversite sınavlarına hazırlanıyor. Tek hayali gazeteci olmak. Köyden ayrıldıktan sonra bir daha geri dönmeyi düşünmüyor ama tatile geleceğini söylüyor.
Köyün en küçüğü ise 10 aylık Eliza. Sık sık ölüm törenlerinin yapıldığı köyde en son vaftiz töreni Eliza'nın doğumuyla, evlilik töreni ise iki yıl önce evlenen anne ve babası Talin-Ohannes Kartul'un düğününde yapılmış. Sekiz yaşında Vakıflı'dan ayrılarak Ermenistan'a yerleşen ve iki yıl önce Vakıflılı Ohannes'e aşık olan Talin, köye yerleşmekten çok hoşnut.

RADİKAL ONLINE OKUR ANKETİ
Bu haberi doyurucu buluyorum --------------->
Bu haberi yeterli buluyorum -------------------->
Bu haberi yetersiz buluyorum ------------------>
Bu haberi taraflı buluyorum --------------------->
    

[Ana Sayfa] [İnsan] [Yaşam] [Türkiye] [Politika]
[Forum] [Dış Haberler] [Ekonomi] [Borsa/Finans]
[Spor] [Kültür/Sanat] [Arka Sayfa] [Yazarlar]


 


 
Yukarı  Yukarı Çık

Geri  Geri Dön

Görüş ve düşüncelerinizi webadmin@radikal.com.tr adresine yazabilirsiniz. Bu site en iyi Netscape 3.0 veya üstü ile görüntülenebilir. 800x600 çözünürlük tavsiye edilir. RADİKAL-Online sitesi içerisinde yeralan tüm metin, resim ve diğer içeriğin hakları SİMGE Yayıncılık A.Ş'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı veya herhangi diğer bir elektronik ortamda (CD, Internet vs.) izinsiz kullanılamaz.
 

Bu konuya ait haber listesine dönmek için tıklayınız