Yazılı basında, 1988-1996 döneminde bin 140 yolsuzluk ve rüşvet iddiası yer aldı. Yıllara göre sayı itibariyle en çok iddiaya 307 ile DYP Genel Başkanı Tansu Çiller'in başbakan olduğu 1993'te ulaşıldı

İkincilik Demirel'de
1990'da yalnızca 3, 1991'de de 6 yolsuzluk iddiası basında yer alırken, bu sayı Demirel'in başbakanlık yaptığı 1992'de 190'a, Tansu Çiller'in başbakan olduğu 1993'te 307'ye çıktı. Basında, 1994'te 153, 1995'te 124 ve 1996'da 86 yolsuzluk iddiası yer aldı.
Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu Denetçisi Hikmet Yılmaz ise demokrasinin yerleşmediği, yönetimin merkezi bir anlayışla yürütüldüğü, hak ve özgürlüklerin sınırlandığı, şeffaflığın az olduğu, kamunun ekonomiye hâkim olduğu toplumların, yolsuzluk için uygun ve üretken bir ortam yarattığını ileri sürdü. Yılmaz, yolsuzlukların ekonomik ve kültürel değişim ve kriz hallerinde daha çok yaygınlaştığını belirtti.

Ne yapılmalı?
Hikmet Yılmaz, Türkiye'de yolsuzluklarla mücadele için cezaların artırılmasını, etkin denetim birimlerinin oluşturulmasını, ulus adına meclis denetiminin önünü tıkayan nedenlerin ortadan kaldırılmasını önerdi.
Merkezi idarenin yetki ve görevlerinin yerel yönetimlerle paylaştırılmasını da öneren Yılmaz, demokratikleşmenin her alanda ivme kazanması gerektiğine işaret etti.
Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Başmüfettişi Ali Karakaya da, devlet ihaleleri ile kredi ve teşvik mekanizmasının yanlış uygulanması, siyasetçiler ve bürokratların iş dünyası ile ilişkileri, mevki dağıtma ve iktisadi devletçilik ugulamasının yolsuzlukların ürediği ortam olduğunu söyledi. (anka)