Fikret Otyam'ın Anadolu görüntüleriyle simgeleşen uzun resim serüveni ve eşi Filiz Otyam'ın dokumaları birlikte sergileniyor

Bozkırın hüznü
Otyam'ın resimleri, o yıllar yılı dolaşıp yakından tanıdığı, dertlerini dert edindiği Anadolu insanına adanmış gibi. Daha çok da çilekeş Anadolu kadınına... Üzgün bakışlı, bir gelin kadar süslü onun kadınları. Göçerdirler. Hemen hepsi açık havada, at sırtında ya da yaya olarak hep bir yerlere gitmektedirler. Keçiler ve neredeyse kadınlar kadar süslü atlardan bile anlaşılmaz bir hüzün sızar.
Bu hüzün bozkırın renksizliği ya da karla kaplı yaylalarla iyice artıyor. Beyazı bolca kullanıyor Otyam. Bazen bir mahzun yüzü çerçevelemek, bazen de bir yaylanın terk edilmişliğini, yalnızlığını artırmak için.
Sanatçı bazı çalışmalarında lekeci bir anlayış sergilerken, özellikle yerel desen ve figürleri kullandığında bundan uzaklaşıyor. Anadolu'ya has şahmeranlar, kilim desenleri fazla değişime uğramadan tuvale aktarılıyor. Otyam onları yoğurup, özgün bir yoruma tabi tutmamayı yeğliyor. 60'tan fazla tablosunun içinde bu özellikleri taşımayan çok az yapıtı var denebilir.
Filiz Otyam'ın dokumalarını izlerken, ülkemizde bu alanda yapıt verenlerin azlığını düşünmeden edemiyor insan. Sergide hammaddesinden başlayarak, uzun ve meşakkatli bir çalışma isteyen bu dalda, sanatçının değişik yapıtları yer alıyor. Duvar dokumaları, sehpa ve yatak örtülerinin yanında, Anadolu'nun Bereket Tanrıçası en ilginç çalışmalarından. Yün, pamuk, kenevir ve palmiye yaprağından üretilen bu büyük boy dokuma, 1998 Uluslararası Tekstil Müzesi Lodz'un düzenlediği trianele ülkemizden katılan tek yapıt. Sanatçının birçok dokuması değişik müzelerde devamlı sergileniyor. Sanatçı çok da alışık olmadığımız malzemelerle, alışık olmadığımız desenleri işleyerek bu sanatın sınırlarını zorluyor. Özellikle, kabartmalı desenlerle ve arkasını gösteren ince atkılı dokumalarla kendine özgü bir biçem yaratıyor. Daha çok doğal ve açık renklerin kullanıldığı bu yapıtlarda, dokumadaki ustalığını görmemizi sağladığı da yadsınamaz.