Kimi nereden tanıdığımı bazen çıkaramıyorum; gazeteden mi, yoksa televizyondan mı? İkisinde birden boy göstermeyi becerenlere, ben de hayranlık duyuyordum. Bu sayede biz okurlarını ve seyircilerini daha katmerli etkilemiş oluyorlar, diye düşünürdüm. Bazen ters teptiği de oluyor.
İki kişiden özür dileyerek, onları örnek göstereceğim.
Mina Urgan hatıralarını yayımladı. Bir Dinozorun Anıları hakkında yazılanları okudum. Bana çok tanıdık gelen değerlendirmelerine yakınlık duydum. Kitabı aldım, ama okumaya fırsat olmadan bir akşam ekranda yazara rastladım. (Hulki Cevizoğlu'yla sohbet ediyorlardı.) Mina Hanım'ın konuşma tarzı, bu arada mesela ÇYukarıda bir Allah olduğuna niçin inanmadığına dairÈ gerekçeli açıklamaları, araya bir yabancılık soktu. Kitaba başlamak için bu etkiden kurtulmayı bekliyorum.
Nedim Saban yuvarlacık, aydınlık yüzlü, sevimli bir adam. Televizyon programlarını seyrettim. Karşısındakilerde kendini anlatma arzusu uyandıran bir tavrı var. ArtıHaber dergisinde röportajları çıkmaya başladı. Bunlardan transseksüellerin, travestilerin, sair karmaşık cinsiyetlilerin devam ettiği gece kulüplerine dair olanını okudum. Ve yazar Nedim Saban'dan hazzetmedim.
Birinde başarılı olan, diğerinde de mutlaka şanslıdır diye düşünmek yanlış galiba.

İlköğretim sözlüğünde 70 000 kelime olmaz, dedim. Ülkü Giray ÇBen o sayıları Mümtaz Soysal ile Mehmet Altan'ın yazılarından aldımÈ diyor. Hepsinin kaynağı TÖMER'in bir haberi (Hürriyet, 1 eylül 97), onu da buldum. Ama ben 70 000'in çok abartılmış bir sayı olduğunda ısrarlıyım.
Siz onu bırakın da, Ülkü Giray'ın yeni yayımlanan Güzel Konuşma ve Okuma Kılavuzu adlı kitabına bakın (Bilgi Yayınevi). Pratik ve örneklerden yana zengin bir Türkçe kitabı olmuş. İşi yazmak ve konuşmak olanların vazgeçemeyeceği bir elkitabı. Tavsiye ederim!

Türkçe dostlarından (Mete Göker)
l Spiker, Cüneyt Canver'e soruyor: ÇAnkara'da nabız bir türlü durmuyor, değil mi? (Alem FM, 29 nisan). Nabzı durmak ÇölmekÈ anlamındadır. Mesela ÇTansiyon düşmek bilmiyorÈ dense daha doğru olmaz mı?