|
|
 |
 |
 |
|
Özür dilemek yeterli mi? etuncer@radikal.com.trBüyük kentler adeta birer şantiye durumunda. Kanalizasyon, içine suyu, doğal gaz, alt-üst geçit yapımları aralıksız sürdürülüyor. Bazılarının ne kadar gerekli olduğu tartışma konusu olan alt-üst geçitler bir yana, yapılanlar, kentlerin fizik altyapısının yeterli hale getirilmesi ve yaşam kalitesinin yükseltilmesi açısından olumlu bir tablo sergiliyor. Ancak bir de madalyonun öbür yüzüne bakmak gerek. Kentlerde yaşayanlar, söz konusu tesislerin yapımı nedeniyle, çeşitli rahatsızlıklara katlanmak zorunda kalıyorlar. Sanırsınız ki, yapım süresi boyunca çekilen sıkıntılar, yapılan yatırımların olmazsa olmaz koşuludur. Oysa gerçek hiç de böyle değildir ve söz konusu sıkıntılar, gerekli önlemlerin alınması halinde, büyük ölçüde ortadan kaldırılabilecek cinstendir. Belediyelerin, söz konusu çalışmalar sırasında ortaya çıkan ve yurttaşlar için gerçek bir eziyete dönüşen yan etkileri en aza indirmek konusunu ciddiye almadıkları görülüyor. Bu bağlamda görebildiğimiz en yaygın uygulama (!), inşaat alanlarına belediye ya da yükleniciler tarafından, 'Verdiğimiz rahatsızlıktan ötürü halkımızdan özür dileriz' ifadesini taşıyan levhaların dikilmiş olması. Yapım çalışmaları sırasında zorunlu önlemleri almak varken-yalnızca bir levha gideriyle yetinilerek-özür dilemiş olmak gibi bir kolaycılığa kaçılması, bir bakıma kentlilerle alay etmek anlamına geliyor. Özür dilemek yerine gerekli önlemleri almak, ne hikmetse, yetkililerin aklına gelmiyor. Ya da belediye yönetimleri, bu tip hizmetleri kendi görevleri arasında saymıyorlar. Oysa uygar bir yönetim-aylarca, bazen de yıllarca süren-bu yapım hizmetleri esnasında yayaların ve sürücülerin konforunu sağlamanın, kentte yaşayanlara saygının bir gereği olduğunu kabul etmek durumundadır. Yönetimlerin bu konulardaki umursamazlığı, kişilere verilen rahatsızlığın yanında, araçlar için de azımsanmayacak düzeyde yedek parça ve amortisman giderlerine yol açmaktadır. Bu da ulusal ekonominin kaybıdır. İşin gözden kaçan yönü, kentlerdeki çeşitli yapım çalışmaları sırasında alınması gerekli önlemlerin mali portesinin, mazeret oluşturmayacak kadar küçük oluşudur. Bu tip yan hizmetlerin yapı maliyeti içerisindeki payı, genelde yüzde birlerin altında, çok kere binde birler düzeyindedir. İhale bedeli trilyonlara ulaşan yatırımlara girişirken, bu ölçekteki ek hizmetleri üstlenememiş olmanın mantıklı bir açıklamasını yapabilmek zordur. Altyapı çalışmalarının doğurduğu rahatsızlıkları azaltmaya ve trafik akımının sürekliliğini sağlamaya yönelik hizmetler (servis yolları, trafik levhaları ve ışıkları vb. geçici düzenlemeler) hedeflenen yatırımın ayrılmaz bir parçasıdır ve mutlaka ihale kapsamına alınmış olmalıdır. İhalelerin içeriğine bu hizmetlerin katılmamış olması, apaçık bir uygulama hatasıdır ve yerel yönetimlere egemen olan yönetim anlayışının bir göstergesi niteliğindedir. Günlük yaşam konforunu göz ardı eden bu yönetim anlayışı, görüldüğü gibi, kent yaşamını çekilmez hale getirebilmektedir. Oysa, belediyelerin başta gelen ödevi, kentlilerin günlük yaşamlarını zorlaştırmak değil, kolaylaştırmaktır. Kentte yaşayanlara bir kısım altyapı hizmetlerinin sunulmuş olması, bu kuralın yok sayılmasına gerekçe oluşturmamalıdır.
[Yorum] [Dış Haberler] [Ekonomi] [Borsa/Finans] [Spor] [Kültür/Sanat] [Arka Sayfa] [Yazarlar] |
Bu konuda paylaşacağınız görüşleriniz var mı? Sohbet odamız sizlere kapılarını sonuna kadar açıyor. Etkileşimli okurluğun sınırları bu sayfada beliriyor.
|
|
Görüş ve düşüncelerinizi webadmin@radikal.com.tr adresine yazabilirsiniz. Bu site en iyi Netscape 3.0 veya üstü ile görüntülenebilir. 800x600 çözünürlük tavsiye edilir. RADİKAL-Online sitesi içerisinde yeralan tüm metin, resim ve diğer içeriğin hakları SİMGE Yayıncılık A.Ş'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı veya herhangi diğer bir elektronik ortamda (CD, Internet vs.) izinsiz kullanılamaz.
|
Bu konuya ait haber listesine dönmek için tıklayınız |
Yukarı Çık
Geri Dön