'Yüksek ilkokul mezunu' Şevki'nin taksisine binip, 'İyi akşamlar' dedim, 'Teşekkür ederim, size de iyi akşamlar dilerim' yanıtını alınca bayağı keyiflendim. Nezaketine, tıraşına, kılığına diyecek yok

'Sür' lafına yanıt
Şoförümüz güleç adam. Nezaketine, tıraşına, kılığı kıyafetine diyecek yok. TV reklamındaki gibi müşterilerine gazete ve bir fincan kahve ve mobil telefon servisi olmasa bile, mükemmel. Bakırköy'den Taksim'e müşteri getirmiş, dolanırken de ben gelmişim. Havadan sudan laflıyoruz. Genelde taksicileri yeterince kibar bulmayız ama biz müşteriler de ayrı bir âlemizdir doğrusu. Sohbet koyulaşırken Şevki bir gün durakta sıradayken lacivert elbiseli, şık bir beyin arabasına bindiğini anımsıyor. Beyefendinin ilk sözü 'sür' olmuş... Şevki de hiç bozuntuya vermemiş, "Affedersiniz, 'sür' diye bir semt bilmiyorum, tarif ederseniz götüreyim" diyebilmiş. Müşterisi de ilk başta 'ne yani?' dedikten sonra, geç de kalsa gideceği yeri söylemiş ve iş tatlıya bağlanmış. Durun daha bitmedi: Ertesi gün aynı müşteri Şevki'nin durağına gelmiş ve onu aramış. Şevki de o sırada işteymiş. Duraktaki arkadaşları şık beyefendiye "Sizi üzdü mü yoksa. Şevki iyi çocuktur, bir yamuğu olmaz" derken Şevki de çıkagelmiş.
Lacili bey, yeniden Şevki'nin arabasına binmiş ve biraz gittikten sonra Şevki'ye "Dün benim 'sür' dememe verdiğiniz
cevap bana çok dokundu. Bütün gün düşündüm. Eğer bana hakaret etseydiniz bu derece koymayacaktı. Sizden özür dilerim" demez mi...
Hazırcevap olduğu kadar efendiliği de hiçbir zaman yitirmeyen Şevki'yi tanıdıkça sevmemek mümkün değil. Kırklareli'nden İstanbul'a yerleşmiş aslen Üsküplü göçmen bir ailenin çocuğu. İğneada 1936 doğumlu Şevki, küçük yaşından beri Bakırköylü. Babası bir tekstil fabrikasında uzun yıllar ustabaşılık yaptıktan sonra yeniden Kırklareli'ne dönmüş emekliliğin tadını çıkarmak için. Adama köyde küçük bir ev yapmışlar,
60-70 kuzu da
almışlar, gençleşivermiş birden...
Şevki Bakırköy'deki taksi durağında günde 12 saat çalışır, araba kendisinin değil, 'plaka kiralık' yani. Pazarları izin günü. Tümüyle ailesine ait. Eşi de Balkanlar'dan. Bulgaristan'dan önce İtalya sonra Amerika'ya göç edip bu ülkenin vatandaşlığını elde eden ancak Türkiye'den hiç kopmayan bir ailenin kızıyla evlenmiş. Bakırköy'de tanışmışlar. "Amerika'da doğmuş. Onu ilk gördüğümde
13 yaşındaydı bense 16. Kısmet, evlendik." Şevki 16 yıllık eşi Tezcan'la çok mesut. Gerçekten, hem güzel hem de
hanım hanım bir eş. İkisinin de gözleri gülüyor. Şirin,
12 yaşında bir kızları var, Özlem. Bir de 9 yaşında oğulları, Özgür. Şevki'nin gururları. Yedinci sınıfa geçen Özlem bilgisayar tutkunu. Üstelik miniklerde Türkiye karate şampiyonu. Özgür daha ilkokulda ama onun da kahverengi kuşağı var karatede. Mutlu bir ailenin mutlu çocukları...