|
|
 |
 |
 |
|
Kapsama alanına girmek tarhanerd@radikal.com.trİsmet Berkan, Devlet Bakanı Eyüp Aşık'ın Alaattin Çakıcı'yla bir çok kez telefonla konuştuğunu, soğukkanlılığını kaybetmeden anlattı. Eyüp Bey'in, Çakıcı'nın durumu müsait olsa, kahve sohbetinde bulunmaktan imtina etmeyeceği anlaşılıyor. Başbakan Yardımcısı Sayın Ecevit dün, "Kimin kimi aradığı önemli; Çakıcı mı aramış, bakan mı konuşmuş? Çakıcı'nın birçok kimseyi aradığı biliniyordu, telefonu açıyor, muhatap bulursa konuşuyordu" dedi. Hükûmetimizin bir üyesine Çakıcı'nın aradığı söylenmiş, o da fütûrsuz konuşmuş. Herhalde konuştuğunu Başbakanı'na da söylemiştir. Bu telefon konuşmasına nerelerden geçerek vardığımızı anlatmaya çalışayım: Devletin yüksek menfaatlerini korumak amacıyla, yurt içinde ve dışında operasyon yapılması kararlaştırılır. Siyasal irade sahibi sorumluluğu alır, ilgili devlet kurumunun yöneticisiyle işlemin genel çerçevesini konuşur, talimatını verir. Kurum yöneticisi kendi dairesinde arkadaşlarıyla işlemi planlar, uygulama birimini ve işlemden sorumluları belirler, plan uygulanır ve 'dosya kapanır'. Siyaset adamı işlem süresince kimin, ne iş yaptığını bilmez, olayın heyecanına kapılmadan sadece işlemin sonucunu öğrenir. O bir film seyircisi değil, halkı adına devleti yöneten kişidir; olan biteni gerçek verilerle yorumlar, aklıyla karar verir, kararlarının sonuçlarını duygularından arınarak izler. 1980'lerden sonra, sorumluluk alan siyaset adamının, 'iş bitiricilik' alışkanlığıyla, işlemi yürütecek ekibin lideri gibi davrandığı, izlediği, kullanılan kişilere muhatap olduğu, onlara günlük ve işlevsel talimatlar verdiği, hatta işlemin sonuçlarıyla övündüğü anlaşılıyor. Bu çocukça yaklaşımı Susurluk Olayı'nda gördük, Çakıcı'nın yakalanmasından sonra da, bir olayla sınırlı kalmadığını anladık. Benim bildiğim, bu işlerde görev alan başarılı veya başarısız, şehitliği göze alarak hayatta kalabilmiş devlet memurları, görevleri bittiğinde unutulmayı kabul ederler. Bir bakan devlet adına sorumluluğunu aldığı bir işlemin aletlerini tanır, onlarla konuşur, işlemi izler ve günlük talimatlar verirse, görev bitince görevliler unutulmayı kabul etmezler. Görevlerinde devlet adamına muhatap olup emirleri siyaset adamından alanlar, devletin verdiği işleri yaptıklarını unutarak, siyasal eğilimlerinin gereğini yapmış gibi, kendilerinde siyasal bir misyon vehmederler. Siyaset adamına muhatap olmuş, kendinde misyon vehmeden görevli, görevi bitince kendisi için çalışmaya başlar, siyaset adamını ilan edemeyeceği ilişki takip eder. Sonunda devlet mafyaya bulaşır, çeteleşme kolaylaşır, silah ruhsatı ve pasaport düzenlenirken, devlete silah çekenle, devlet için tetik çekenin farkı anlatılmaya devam edilir. Eyüp Bey'in telefon konuşması, bakanların devlet işlerine, her işini kendi gören esnaf gibi yaklaştığının örneği. Siyaset adamlarımızın, 'Ayağıma gelmiş, konuşayım da konuyu halledivereyim' anlayışıyla sorumluluklarını unuttukları anlaşılıyor. Eyüp Bey, Çakıcı'yla konuşmasının 'kapsama alanına' çektiği devlete neler kaybettirdiğini görememiştir. Bu işler başımıza galiba, işbilir adamla devlet adamını karıştırdığımızdan geldi.
[Ekonomi] [Borsa/Finans] [Spor] [Kültür/Sanat] [Arka Sayfa] [Yazarlar] |
Bu konuda paylaşacağınız görüşleriniz var mı? Sohbet odamız sizlere kapılarını sonuna kadar açıyor. Etkileşimli okurluğun sınırları bu sayfada beliriyor.
|
|
Görüş ve düşüncelerinizi webadmin@radikal.com.tr adresine yazabilirsiniz. Bu site en iyi Netscape 3.0 veya üstü ile görüntülenebilir. 800x600 çözünürlük tavsiye edilir. RADİKAL-Online sitesi içerisinde yeralan tüm metin, resim ve diğer içeriğin hakları SİMGE Yayıncılık A.Ş'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı veya herhangi diğer bir elektronik ortamda (CD, Internet vs.) izinsiz kullanılamaz. |
Bu konuya ait haber listesine dönmek için tıklayınız |
Yukarı Çık
Geri Dön