|
Radikal-online - Dış Haberler |
10 Ocak 1999
|
Site Tanıtım Ağı'na üye olarak sitenizi yüzbinlere tanıtabilirsiniz. Detayları için lütfen tıklayın
|
Radikal-online |
Yönetmene Mektup |
Genel Haber Listesi |
Standart Karakterler |
Eski Sayılar |
Künye |
|||
|
|||
|
Site Tanıtım Ağı'na üye olarak sitenizi yüzbinlere tanıtabilirsiniz. Detayları için lütfen tıklayın |
|||
|
İnsan
|
|
Radikal-online tüm okurlarının görüşlerine evsahipliği yapıyor. Gelin görüşlerinizi kafanızdan çıkarın ve milyonlarla paylaşın. Katılım çok basit. Ve bir tıklama uzağınızda... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
İçinde bulunduğumuz dönemin en güncel konularını, anket bölümümüzde bulacaksınız. Sesinizi yükseltin ve kendinizi temsil edin. Internet bunun için en uygun ortam... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
|
|
|
||||
 |
||||
|
||||
|
||||
Hazar petrolünü Batı pazarlarına ulaştıracak boru hatları konusu, ABD yönetimi ile bölgedeki petrol şirketleri arasında önemli bir anlaşmazlık teşkil ediyor. Anlaşmazlığın odak noktasında Bakü-Ceyhan hattı yatıyor. Sorun bu hattan yana olan Clinton yönetiminin tercihini petrol şirketlerine kabul ettirememiş olması. Şirketler ise, Bakü-Supsa'yı tercih ediyor. Ancak konu tam olarak bu değil. 'Çok seçenekli boru hattı' politikası 1995'ten beri Hazar petrolünün Batı'ya ulaştırılmasında oldukça etkili oldu. Bu politikanın esas amacı çeşitliliği sağlamak. Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan bugüne kadar Batı'ya ulaşmak için Rusya'nın ticari altyapısına muhtaçtı. Rusya bu gücünü nihayet fark etti. Enerji bağımsızlığı siyasi-ekonomik bağımsızlığın en güçlü şeklidir. Bunu bilen ABD, enerji kaynaklarını mümkün olduğunca çeşitlendirmeye çalışmakta ve petrol kaynaklarının siyasi şantaj olarak kullanılmayacağının garanti edilmesine çalışan bir politika gütmektedir. Hazar ülkelerinin Rusya'ya bağımlılığı, bu ülkeleri Rusya'nın yeni etki alanı yapar ve bölgenin istikrarını bozabilir. Rus liderlerin çoğu hâlâ güneyde zayıf ve istikrarsız ülkeler istiyor. Rusya'nın iki amacı var. Birincisi; Batı sermayesinin kendi 'arka bahçesine' girmesini istememesi. İkincisi ise, bu ülkelerin Rus pazarlarına ve savunma kuvvetlerine bağımlı kalmaya devam etmesi. Gerçek şu ki Gürcistan ve Azerbaycan, oldukça zayıf bir konumda. Bakü-Ceyhan gerçekleşene kadar bağımsızlıklarını pekiştirmekten uzaklar. Dahası, Rus liderler Gürcistan'ı anahtar konuma getirecek olan Bakü-Supsa'ya da sıcak bakmıyor. Rusya bu hatların güvenliğini sağlamak karşılığında Gürcülerden siyasi çıkar sağlamak için mükemmel bir fırsat yakalayacaktır. Supsa'nın Ceyhan'a bağlanırsa, Rusya Hazar petrolünün taşınmasında önemini kaybeder. Ayrıca bu hat Gürcistan'ın Rusya'nın baskısı karşısındaki zayıflığını da azaltır. Bir NATO ülkesi olan Türkiye, Bakü-Supsa-Ceyhan hattının güvenliğini garanti edebilir. Bu yüzden tek başına Supsa çözümü Gürcistan'ın güvenlik endişelerini karşılamaz. Ceyhan ayağı Hazar ülkeleri için güvenli çeşitlilik politikasının kilit noktasıdır. (Paige B. Sullivan)
