|
İnsan
Yaşam
Türkiye
Politika
Yorum
Dış Haberler
Ekonomi
Borsa/Finans
Spor
Kültür/Sanat
Arka Sayfa
Yazarlar
Hava Durumu
Sanal Meydan
|
|
ZAPÇININ SEYİR DEFTERİ zapci@radikal.com.tr
Ağladık, ağladık, ağladık... Herkes ağladı; öğrenci, asker, polis, büyükler ve çocuklar... Geçen akşam, erken bir 'Siyaset Meydanı' programında, birkaç hafta evvelki bir programın misafirleri de aralarında olmak üzere, müzisyenlerimiz bir araya gelmişlerdi. O eski programda Barış Manço vardı, bu yenisinde yoktu artık. Bu 'var' ile 'yok' arasındaki farkın, zamanın umumiyetle pek fark edemediğimiz akışı esnasındaki hissedilmezliği, hafifliği, gözden kaçma hali, bendenizi bazen muazzam bir dehşet hissine sevk ediyor. O eski programda, Sayın Arif Sağ, Barış Manço'yu tenkid etmişler ve memleketi kâfi miktarda tanımadıklarını söylemişlerdi. Manço ise, "Sizin gibi büyük sanatkârların yanında bize zaten pek söz düşmez," diye cevap vermişti. Bu yeni programda Barış Manço yoktu artık. Garo Mafyan, "Bugün hiçbir siyasetçinin cenazesinin bu kadar kalabalık olacağını sanmıyorum," dedi. "Artık şu reyting kaygılarını bir kenara bırakalım," diye devam etti sonra Mafyan. "Ama sahiden bırakalım ve çınarlarımıza sahip çıkalım. Bugün, böyle bir anlayışın başlamasına vesile olsun." Demek bu reyting kaygıları tahmin ettiğimizden de fazla, diye düşündüğümü hatırlıyorum kendi kendime. Sonra da bu düşünceleri kafamdan kovmaya gayret ettiğimi. Hepimizi, ama hepimizi bir müşterek hüzünde bir araya getiren ne çok hikâyemizin mevcut olduğunu fark etmek, reytingi düşünmekten daha keyifliydi. Ayrıca, ıslıkla da olsa refakat etmeyi nasıl ve ne zaman öğrendiğimizi katiyen bilemediğim ne çok şarkımız mevcuttu. Bazen beğenip bazen beğenmediğimiz, beğenmediğimiz vakit de reyting vermediğimiz şarkıların ve programların çok ötesinde, hepimize anlatacak kadar bol miktarda hikâye biriktirebilmiş birini kaybetmiştik. Hikâyelerini anonim haline getirmeye, hemen herkesin dağarcığının bir kıyısına iliştirmeye muvaffak olmuş bir masalcının ardından ağlıyorduk. Belki de bu sebeple bu kadar çok ağlıyorduk. Naçizane, sanatın şarkılarda veya resimlerde olduğunu pek zannetmiyorum. Şayet birisinin bir sanatı mevcutsa o galiba büyük küçük, arlı arsız, hırlı hırsız, herkesi biraz susmaya, kendiyle kalmaya ve aynaya bakmaya ikna edebilmesinde mahfuz. Müşkül bir mesele elbette. Bedeli bazen hem çok uzun, hem de çok kısa bir nefes olabiliyor zira.
|
|
TARTIŞMA
Radikal-online tüm okurlarının görüşlerine evsahipliği yapıyor. Gelin görüşlerinizi kafanızdan çıkarın ve milyonlarla paylaşın. Katılım çok basit. Ve bir tıklama uzağınızda... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
ANKET
İçinde bulunduğumuz dönemin en güncel konularını, anket bölümümüzde bulacaksınız. Sesinizi yükseltin ve kendinizi temsil edin. Internet bunun için en uygun ortam... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
|
|
