|
İnsan
Yaşam
Türkiye
Politika
Yorum
Dış Haberler
Ekonomi
Borsa/Finans
Spor
Kültür/Sanat
Arka Sayfa
Yazarlar
Hava Durumu
Sanal Meydan
|
|
Yazılarda kalan aşk mineg@cybercable.fr
Dostlarım ve okurlarım, zaman zaman niçin yazılı basının yanı sıra bir televizyon için de çalışmadığımı sorarlar. Yanıtımı başka yazarlar, yüzlerce yıl önce Latince vermişlerdir: 'Verba volent, scripta manent!' Ama ben Türkçesini söylerim, 'Sözler uçar, yazılar kalır.' Peki kalır da ne olur? Hiç. Gerçekten hiç mi? Hayır, haksızlık olur. Çünkü bugün Victor Hugo ile Juliette Drouet'nin büyük aşkını konu edebiliyorsam, arkalarında yazılı belge bıraktıkları içindir. Kimsenin yazılı birikim bırakmadığı bir dünya düşünün, ne kadar sıradan ve güncel gailelerle dolu olurdu değil mi? Okuyan insanla okumayan arasındaki bilgi farkı sıfırlanır, hepimiz sığlaşıp çıkardık.
Oysa aşkın bile yazılısı kalıcı. Victor Hugo ile tiyatro oyuncusu sevgilisi Juliette Drouet'nin 2 Ocak 1833'te başlayan aşklarının tam yarım yüzyıl sürdüğünü, büyük yazarın romanlarından mı biliyoruz, yoksa şiirlerinden mi? İkisi de değil. Mektuplaşmalarından öğreniyoruz. Juliette Drouet, tanıştıkları ilk günden öteye, başkasıyla evli olmakla kalmayıp daha bir sürü kadınla kendisini aldatmasına rağmen sevdiği adama, tam elli yıl boyunca her gün, her gün (50 x 365!) bir mektup yazıp göndermiş. Victor Hugo ise, başka türlerde çok yazdığı için olsa gerek, yalnızca 300 mektupla yanıt vermiş metresine. Juliette'in son mektubu, öldüğü yıl olan 1883, 1 Ocak tarihini taşıyor. Yani tanışmalarının ellinci yıldönümü arefesinin: "Taptığım sevgili, gelecek yıl bugün nerede olacağımı bilmiyorum. Ama sana, yaşanmamış geleceğin belgesini şimdiden imzalamaktan gururlu ve mutluyum. Belgem yalnızca iki sözcüklü: SENİ SEVİYORUM." Ve yarım yüzyıllık bu aşk, işte böyle, Juliette'in ölümüyle son buluyor.
Kuşkusuz Victor Hugo da çok seviyordu Juliette Drouet'yi. Ama kuşkusuz, Juliette'in kendisine âşık olduğu kadar âşık değildi. Çünkü Hugo, tüm kadınları çok seviyor, evdeki çamaşırcı kadın dahil uçup kaçamayan tüm dişileri elden geçiriyor, ama en çok kendisini, yani yaratıcılığı seviyordu. Biri çıkıp, "Ya Juliette'e sahip olacaksın, ya Sefiller'i yazacaksın!" dese, eminim ki Hugo'nun indinde, zavallı Juliette'in esamesi bile okunmazdı. Victor Hugo, metresini elli yıl boyunca 'kendisine tahammül gösteren kadın' olduğu için sevdi. Juliette'in, "Bana illa ki aşk mektubu yaz!" diye tutturduğu bir gündü herhalde, bakın hangi mektubu gönderiyordu sevgilisine:
"Sizi seviyorum, zavallı meleğim, siz de biliyorsunuz ve yine de sevdiğimi yazmamı istiyorsunuz. Haklısınız. Birbirini sevmek gerekir, sonra sevdiğini söylemek gerekir, sonra yazmak gerekir ve sonra dudak dudağa öpüşmek, gözlerinden ve başka yerlerden öpmek gerekir. Siz benim sevdiğim Juliette'imsiniz. Hüzünlü olduğum zamanlar, kışın güneş düşler gibi düşünüyorum sizi. Neşeli zamanlarımda güneşin alnında gölge düşünür gibi. Görüyorsunuz, sizi bütün ruhumla seviyorum aslında.
Varlığınızda hem çocukça bir gençlik, hem anaç bir bilgelik var ve ben size bu iki aşkla birden sarılıyorum. Öpün beni, güzel Juju!"
Kimin kimi ne kadar ve niye sevdiği açık değil mi?
Victor Hugo'nun yanında karınca kadar bir yazar olan ben, her şeye rağmen anlıyorum dev üstadımı. Çünkü ne kadar ufak olursam olayım, evlat sevgisi hariç hiçbir aşkın, beni artık değil bir kitap, bir makale bile yazmaktan alıkoyamayacağını biliyorum. Ve ne yazık ki, en güzel yazıların biten aşklar akabinde yazılabildiğini de anladım.
|
|
TARTIŞMA
Radikal-online tüm okurlarının görüşlerine evsahipliği yapıyor. Gelin görüşlerinizi kafanızdan çıkarın ve milyonlarla paylaşın. Katılım çok basit. Ve bir tıklama uzağınızda... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
ANKET
İçinde bulunduğumuz dönemin en güncel konularını, anket bölümümüzde bulacaksınız. Sesinizi yükseltin ve kendinizi temsil edin. Internet bunun için en uygun ortam... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
|
|
