|
İnsan
Yaşam
Türkiye
Politika
Yorum
Dış Haberler
Ekonomi
Borsa/Finans
Spor
Kültür/Sanat
Arka Sayfa
Yazarlar
Hava Durumu
Sanal Meydan
|
|
Bir Filipinler anısıSayın Demirel'in Filipinler'i ziyaret eden ilk Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı olduğunu öğrenince aklıma bir anı geldi. Bazen önemsiz gibi gördüğümüz muhataplarımızın ne kadar önemli olabileceğini gösteren bu anıyı sizlerle de paylaşmak istedim.
Zamanın Başbakanı rahmetli Turgut Özal'ın talimatıyla 1989 yılının başında Asya Kalkınma Bankası'na (AKB) gelişmiş ülkeler statüsünde üye olmaya çalışıyoruz. Amacımız AKB'den kredi kullanmak değil. Uluslararası piyasalarda başarılı olmaya başlayan Türk müteşebbislerinin AKB destekli projelere de girebilmesini sağlamaya çalışıyoruz. Kurallara göre yalnız üye ülkelerin müteşebbisleri bölgesel kalkınma bankalarının destekledikleri projeler için ihalelere katılabiliyorlar. Daha önce de AKB üyeliği için birkaç girişimde bulunmuşuz, fakat sonuç alınamamış.
Şimdi Roma Büyükelçimiz olan Sayın Necati Utkan ile beraber AKB'nin merkezinin bulunduğu Manila'ya gitmeye karar verdik. Önce AKB Başkanı ile randevu almaya çalışıyoruz. Mektuplar, fakslar ve teleksler gönderdiğimiz halde AKB'den ses seda yok. Uçak ve otel rezervasyonlarımızı yaptırdık ama Manila'da kiminle görüşebileceğimiz hakkında hiçbir fikrimiz yok.
Son anda aklıma yıllar önce Dünya Bankası toplantılarında tanıştığım Filipinli bir zat geldi. Kendisi dünya finans çevrelerince çok iyi tanınan Jose Fernandez idi. Bu zat Filipinler'deki devrimden sonra maliye bakanı olmuştu. Yumuşak mizaçlı, doğruyu yapmayı seven, neleri yapamayacağını söylemekten çekinmeyen, aklına yatmayan şeyleri de neden yapmayacağını çekinmeden anlatan Jose, işinde sert ve ödün vermez bir bakandı. Kendisine uzun bir mektup yazıp konumuzu anlattım. Zaman darlığından mektubu faksladım. Faksı gönderdiğimin ertesi günü Jose'den gözlerimi yaşartan bir faks aldım. Jose, Manila'daki bir günlük programımızı yapmıştı bile. Sabah saat 10.00'da kendisiyle makamında görüştük. Bize taktikler verdi. Saat 11.00'de AKB Başkanı bizi bekliyordu. Bir saat kadar başkanla görüştükten sonra, bankanın tüm başkan yardımcılarının katıldığı bir öğle yemeğine davet edildik. Öğleden sonra Filipinler Endüstri ve Ticaret Bakanı ile randevumuz vardı. Bize Filipinler ile Türkiye arasındaki ticari ilişkilerden söz edip, iki ülke arasındaki ticaret hacminin nasıl artırılabileceği konusunda fikirlerimizi sordular. Kendimizi AKB'ye üyelik için koşullandırmış bizler ise oldukça zorlandık.
En son randevumuz yine Maliye Bakanı Jose Fernandez ile idi. Görüşmelerimizin ayrıntılarını öğrendi. Türkiye'nin AKB'ye gelişmiş ülkeler statüsünde üye olabilmesi için elinden geleni yapacağı konusunda bizlere söz verdi. Makamından tam çıkarken de, Türkiye'nin Manila'da ne zaman büyükelçilik açacağını sordu. Hafif kızarmış bir suratla bizler de bu konuda elimizden geleni yapacağımızı kendisine söz verdik. Daha sonra yapılan diğer girişimler sayesinde de Türkiye AKB'ye üye olabildi.
Türkiye için fazla bir önemi yokmuş gibi görünen Filipinler'de, eski bir tanıdığın bizim için yaptıklarının değeri ölçülemez. AKB Başkanı'nın tüm muhalefetine rağmen Türkiye AKB'ye üye oldu. O başkan daha sonra Japon derecelendirme kuruluşu olan JCR'a başkan oldu. İlk derecelendirmede bize istediğimiz A notunu vermedi. Biz de, verdikleri BBB notunu JCR'a açıklattırmadık. Eski AKB Başkanı'nın Türkiye'ye karşı muhalefeti hâlâ devam ediyordu. Bu vesile ile Jose'ye bir kez daha teşekkür ederiz.
|
|
TARTIŞMA
Radikal-online tüm okurlarının görüşlerine evsahipliği yapıyor. Gelin görüşlerinizi kafanızdan çıkarın ve milyonlarla paylaşın. Katılım çok basit. Ve bir tıklama uzağınızda... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
ANKET
İçinde bulunduğumuz dönemin en güncel konularını, anket bölümümüzde bulacaksınız. Sesinizi yükseltin ve kendinizi temsil edin. Internet bunun için en uygun ortam... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
|
|
