|
İnsan
Yaşam
Türkiye
Politika
Yorum
Dış Haberler
Ekonomi
Borsa/Finans
Spor
Kültür/Sanat
Arka Sayfa
Yazarlar
Hava Durumu
Sanal Meydan
|
|
Öcalan'ın yakalanması Bir araştırma programı nedeniyle şubat ayı başından beri ABD'deyim. Bu nedenle Abdullah Öcalan'ın yakalanıp Türkiye'ye getirilişini, ancak medyadaki yansımaları ile takip edebiliyorum.
Öcalan'ın Kenya'da ele geçiriliş biçimi, Yunanistan'ın trajikomik iç ve dış politik durumu hariç, bir soruna yol açmış gözükmüyor. Bu, geçen hafta sonu, Los Angeles Times ve New York Times gazetelerinde örtülü olarak belirtildiği gibi, bir işbirliğini gündeme getiriyor; özellikle ABD bakımından.
Öcalan'ın yargılanması ve bu olayın, genel olarak Kürt sorunu bağlamındaki uluslararası etkileri, herhalde şaşkınlıkla karşılanmayacak gelişmeler olacak. Nitekim bunun ilk belirtileri görülmeye başlandı bile.
Yıllardır tartışılan ve eleştirilen birçok kanunun, Öcalan'ın yargılanması bağlamında daha güçlü bir tartışma ve eleştiri nedeni olması muhtemel. Ve karşı karşıya kalınacak bu durumun yegane sorumlusu, herhalde, bu konuda parmağını oynatmaktan kaçınan hükümetler ve siyasi partilerimizden başkası değil.
Türkiye yargısına 12 Mart rejiminin bir armağanı olan ve asker yargıç üyelerin de görev yaptığı, Devlet Güvenlik Mahkemeleri, bu eleştirilerde kolaylıkla bir hedef olacaktır. Üstelik geçen yıl Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından, bu mahkemelerin adil yargılama ilkeleri bakımından, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile bağdaşmadığına hükmedilmesi bu eleştirileri daha da güçlendirebilir.
Öcalan'a, gerek gözaltı, gerek tutukluluk süresince gerekli özenin gösterileceğini tahmin ediyorum. Bu, Türkiye hukukunun bir gereğidir. Kaldı ki, Türkiye, hem Avrupa Konseyi hem de Birleşmiş Milletler bünyesinde kabul edilmiş olan, işkence, insanlık dışı ve aşağılayıcı muamelenin önlenmesi ve cezalandırılması konusunda yükümlülükler öngören uluslararası sözleşmeleri onaylamıştır. Bu, Türkiye'nin, bu sözleşmelerin öngördüğü çerçevede yapılacak, usule uygun girişimlere karşı koymasını, kolaylıkla tartışma konusu yapar.
Bu sözleşmelerden, Avrupa Konseyi bünyesinde yapılmış olanı, söz konusu olan bir devletin, sözleşme ile belirtilen denetim organı olan Komite'ye dönemsel olarak raporlar sunulmasını öngörür. Bu durum, hemen hemen tüm Avrupa Konseyi üyesi ülkeler bakımından söz konusu olmuştur ve uygulanmıştır. Fakat maalesef Türkiye, bu yükümlülüğü yerine getirmemesi nedeniyle, Komite tarafından kamuya yapılan açıklama ile iki kez teşhir edildi. Ve bu usulün kendisine karşı uygulanmak zorunda kalındığı tek Avrupa ülkesi Türkiye oldu.
Komite raporlarında, bu durumun, siyasilerin zaafiyetine bağlı olduğu açıkça belirtilir.
Türkiye hukuku ve uygulaması ile ilgili tüm sorunların, Öcalan'ın yargılanması nedeniyle değiştirilmesi muhtemel gözükmese de; en azından Türkiye'nin çıkarlarının bu değişikliği gerektiriyor olması bile, başlı başına yeterli bir rahatsızlık nedeni değil mi?
Haklı ya da haksız, bu konudaki uluslararası girişimlerin, "onlar kendilerine baksın" veya "bize laf söyleyecek halleri mi var?" gibi veciz formüller ile geri çevrildiğini sanmak mümkün olabilir. Fakat unutulmamalıdır ki, Öcalan'ın yargılanması sonunda verilecek karara karşı, Öcalan'ın da, bu hakka sahip herkes gibi Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önüne gitmesi mümkündür. 'Akıllı' yurtseverlik neyi gerektirir dersiniz?
|
|
TARTIŞMA
Radikal-online tüm okurlarının görüşlerine evsahipliği yapıyor. Gelin görüşlerinizi kafanızdan çıkarın ve milyonlarla paylaşın. Katılım çok basit. Ve bir tıklama uzağınızda... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
ANKET
İçinde bulunduğumuz dönemin en güncel konularını, anket bölümümüzde bulacaksınız. Sesinizi yükseltin ve kendinizi temsil edin. Internet bunun için en uygun ortam... KATILMAK İÇİN TIKLAYIN
|
|
