Nedir o dönüştüğü şey?
Fazla tüketiliyor galiba. Yani derinliği değil yataylığı kalıyor. Cinselliğin öne çıktığı, günübirlik ilişkilerin yaşandığı bir şey oluyor. Romantizm, çağımıza ve genç kuşağa pek denk düşmüyor. Cep telefonlarıyla, uydularla inanılmaz bir teknolojiden yararlanıyor ancak böylesine bir duyarlılığı yitiriyoruz. Kanlıca iskelesinden kalkan Beylerbeyi vapurunun arkasından hüzünle bakmak gibi bir duygu denk düşmüyor bugününe. Hangisi doğru bilmiyorum, ama Beylerbeyi vapurunun arkasından hüzünlenmeyi tercih ediyorum.
Romanınızda bütün aşklar rastlantılarla başlıyor...
Rastlantıların önemli olduğuna inanıyorum. Köşeyi bir dakika önce dönmenizle bir dakika sonra dönmeniz bir kilometre sonra başınıza gelecekleri değiştirir. Benim için böyle bir gerçekliği var ama bu mutlak gerçeklik de değil. Ama rastlantılar sonucu başlayan ilişkilerimin olduğunu söyleyebilirim.
Bundan sonra da aşkı yazmayı sürdürecek misiniz?
Şu sıralar kimlik sorgulaması üzerine bir roman üzerinde çalışıyorum. Bir iki senemi ona ayırmak, başka bir işle uğraşmak istemiyorum. Öte yandan yaşamımı idame ettirmem gerekiyor. Öyle olunca bölünüyor. O aşkla ilgili değil ama yıllar önce yine aşk üzerine yazdığım 'Bir Aşk Denemesi' adlı denememi romanlaştırmak istiyorum. Çevremdekiler 'yeter artık aşk için yazdığın' diyor. Aşk yeter mi? Bence yetmez.