Bilim ve federasyon Dünya Bilim Konferansı bu yıl haziran ayının sonlarında Budapeşte'de yapıldı. Bir önceki konferans 20 yıl önce Viyana'da yapılmış, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler arasındaki bilim uçurumunun ileride daralacağı umuduyla sonuçlanmıştı. Ne var ki aradan geçen 20 yıla karşın Marmara depremi gösterdi ki gelişmekte olan ülkeler (bizi öyle kandırıyorlar) Viyana'daki umudu gerçekleştirmek için yeteri kadar birikime ve bilgiyi kullanacak örgütlülüğe daha uzun zaman sahip olamayacaklar. Bu yılki konferans Viyana'dakinden farklı bir yaklaşımla üçüncü dünya ülkelerinde bilim ve teknolojiyi geliştirmek değil, bilimin toplumdaki konumu üzerine odaklanmıştı. Ana konu da, gelişmekte olan ülkelere yardım değil, bu ülkelerin kendi araştırma yeteneklerini nasıl geliştirebilecekleri oldu. Bu bağlamda gelişmekte olan ülkelere yapılacak yardım bir amaç değil, ekonomik gelişmeyi hızlandıracak bir araç olarak algılanıyor. Buna koşut olarak Dünya Bankası da geçtiğimiz sonbaharda, bilginin gelişme için önemini göstererek, barajlar ve yollar gibi kamu yararı gözeten projelerden çok, sözkonusu ülkelere gerek duydukları bilgileri kendilerinin üretmelerine yönelik destek vermesi gerektiğini vurgulamıştı. Çok net olarak anlaşılacağı gibi neo-liberalizm gelişmekte olan veya az gelişmiş ülkelerde yerel üretim merkezlerini bitirip ülkelerin özgüçlerini elinden almaya çalışadursun bilimin doğruları bulma, gösterme işlevini elinden alamıyor. Bilim konferansından çıkan sonuç bütün dünya ülkelerinin dışarıdan gelen yardımlara değil kendi güçlerine güvenmeleri eğer yardım almak gerekiyorsa bunu bilgi üretmek uğruna harcamak zorunluluğudur. İşin ilginç yanı Dünya Bilim Konferansı'ndan ülkeler ancak kendi özgüçlerini harekete geçirerek "mutlu toplum" yaratma aşamasına geçebileceği sonucu çıktığı günlerde Futbol Federasyonu'nun yedinci yabancı futbolcu transferine izin vermesidir. Tüzüğünün ilk maddesinde amacı Türkiye'de futbolu geliştirmek ve yaygınlaştırmanın yazılı olduğu federasyonumuz ligi satarak futbolu bir şifreli kanala hapsetmek şöyle dursun tüzüğündeki gerçeğe ters düşerek şu anda; futbolu örgütleyen, yayan, araştırma ve geliştirme üniteleri kurma misyonunu yadsıyıp tam anlamıyla futbol tüketen, futbolda tüketiciliği amaç haline getiren bir kurum durumunda. Ne kadar profesyonel olsak da sonuçta hepimiz insanız. İnsan olmanın önemli bir göstergesi de duygularının olmasıdır. Yani yaşadığı sürece kalbinde devamlı yanmakta olan yurtseverlik ateşinin farkında olması. Böyle insanlar için ulusal takımda oynayıp Avrupa Şampiyonası Finalleri'ne gitmek zaten büyük bir motivasyondur ve ek olarak çok büyük maddi desteğe gerek yoktur. Almanya maçı için önerilen prim miktarını Range Rover Jeep'lerle birlikte hesap etmeye çalıştım. Benim yarım yamalak matematik bilgime göre ortaya çıkan rakam iki trilyondur. Bir maç için iki trilyon. Futbol Federasyonu bu parayı kendi mi verecek yoksa sponsorlardan mı karşılayacak bilemiyoruz. Ama öbür tarafta üç maçta 40'a yakın gol yiyen ve deplasmanlara gidemeyen İskenderunspor kapanmak üzere. Bir maç için verilen para ile 40 tane İskenderunspor kurtulur. Devlet batan bankaları bir bir kurtarıp şimdilerde ülkenin ekonomisini bu kuruluşlara teslim eder de devletin Futbol Federasyonu batan bir kulübüne neden arka çıkmaz? Profesyonellikte böyle şeyler olur diyenlere bir anımsatmamız olacak; bankalar da profesyonel değil midir?

Sizleri de dinlemek istiyoruz Yazarlarımızın yazıları hakkında düşündükleriniz hepimiz için önemli. Eğer onlara ileteceğiniz bir yorum veya haber varsa, Radikal-online Sanal Meydan size kapılarını açıyor. Sessiz kalmayın! Tıklayın...

Yukarı Çık

Geri Dön

Bugün yazan diğer yazarlarımızı okumak için tıklayın

Önemli Not: Internet'i kullanan ve dolayısı ile e-posta adresi bulunan yazarlarımızın adresleri, iletişim kurabilmeniz için yazılarının başında eklenmiştir. Eğer böyle bir adres göremiyorsanız, sözkonusu yazarımızın elektronik posta adresi yok demektir. Böyle bir durumda iletişim için künyemizde yer alan telefon ya da faks numaralarını kullanabilirsiniz.