|
İnsan
Yaşam
Türkiye
Politika
Yorum
Dış Haberler
Ekonomi
Borsa/Finans
Spor
Kültür/Sanat
Arka Sayfa
Yazarlar
Hava Durumu
Sanal Meydan
Son Dakika
|
Duvar dibi 'köpekleri' Tunca ARSLAN
Sinema tarihinde hiçbir zaman 'tür' muamelesi görmese de, yetişkinlerin çocuklarla ilişkilerini konu edinen filmler hayli zengin bir toplam oluşturuyor. Babalarla oğulları, annelerle kızları, amcalarla yeğenleri ya da bunların çapraz biçimlerini, tümüyle yabancılığa dayanan ilişkileri anlatan öyküler, 'büyükler' ile 'küçükler'in beraberliğini değişik zaman ve toplumlarda ele alarak ilginç sonuçlara varıyorlar. Chaplin'in 'Yumurcak'ından 'Evde Tek Başına' serisine, 'Kolya'dan 'Çayır Köpekleri'ne, 'Kuş Sokağı'ndaki Ada'dan Chris Menges'in ilginç mi ilginç 'Çocuk ve Yalnız Adam'ına uzanan zincirde, dünyaya bazen yetişkinin, bazen de çocuğun gözünden bakılıyor. Yine Adam Sandler'ın başrolde olduğu komik golf serüveni 'Happy Gilmore'dan tanıdığımız yönetmen Dennis Dugan'ın sinemalarımızdaki filmi 'Süper Baba' ise dünyayı bu iki farklı açının birinden yorumlamak yerine, dışarıdan bakışla bir kesit çizmeye çalışıyor. Dugan, bizdeki aynı adlı televizyon dizisine de benzer biçimde bir 'ilişkiler ağını' resmetmeyi tercih etmiş
'Süper Baba'da. Hukuk fakültesini bitirdikten sonra, saygın bir avukat olan babasının ve mesleklerinde kariyer elde eden arkadaşlarının tersine adaletle uğraşmayı seçmeyip 'sorumluluktan kaçan', gişe memurluğu yapıp trafik kazası sonrası kazandığı tazminatla durumu idare etmeye çalışan Sonny Koufax'ın hal ve gidişini anlatıyor film.
'Gözleri kapalı, kıpırdamadığı ve konuşmadığı sürece, çocuk sahibi olmak harika!' diye düşünen 30'lu yaşlardaki boş gezenin boş kalfası Sonny, kapısının önünde bulduğu mahzun ufaklık Julian'la karşılaşınca 'dünya değiştirmeye', biraz da sorumsuzluğundan şikâyetçi kız arkadaşının gözüne girmek için 'babalık' yapmaya karar veriyor. Sonrası, çocuğun velayeti, yeni aşk kıvılcımı, yaşam ve 'ahlaksızlık' dersleri, 'İdeal bir baba nasıl olmalı?' fasıllarıyla bildik tonda akıp gidiyor.
'The Waterboy' ve özellikle de daha önce seyrettiğimiz 'The Wedding Singer'da hareketli, yaratıcı oyunculuğuna tanıklık ettiğimiz Adam Sandler'ın 'yoldan gönüllü çıkanlar kulübünün üyesi' rolünde yine oldukça inandırıcı performans sergilediği, zaman zaman espri kalitesini yükselten, ama genelinde işlenmemişlik, geçiştirilmişlik duygusu veren bir film 'Süper Baba'.
Öykünün en kritik karakteri niteliğindeki küçük Julian, benzerlerinden
çok daha zayıf tutulmuş, biraz da tek rolü paylaşan Cole ve Dylan Sprouse ikizlerinin tutukluğundan ötürü, fazlasıyla donuk kalmış, filmin çıtasını aşağıya çekmiş. Sonny'nin arkadaş grubu, eski sevgilisi, yeni aşkı ve eşcinsel âşıklar, filme dozunda bir hareket ve mizah katmayı başarıyorlar ama örneğin bugüne kadar rastladıklarımız içinde en kötüsü olan mahkeme bölümü ya da Steve Buscemi'nin artık suyu çıkmış, 'Yine mi?' dedirten bir rolde görünmesi 'Süper Baba'ya çok şey kaybettiriyor. Dugan-Sandler ikilisinden elbette ki 'Kolya' ayarında bir film beklemiyorduk ama bu kadar alışılmış ve 'sorumsuz adama
sorumluluk yüklemenin bin bir yolundan biri' formülü de biraz 'gereksiz' kaçmış durumda.
|
Bu konuya ait diğer haberleri okumak için tıklayın
|
REKLAM
TARİFESİ
Radikal-online'da reklam vererek yüz binlere ulaşmak istemez misiniz? Tıklayın...
|
|
