Fenerbahçe'nin eksikleri Galatasaray Lisesi'nde başladığım basketbola son yıl Fenerbahçe'de devam etmem birçok kişiye garip gelmişti. Oysa temel sebep o yıla kadar Galatasaray'ın antrenörlüğünü yapan, kanımca Türkiye'ye modern basketbolu getiren, Samim Göreç'in kulüpten ayrılmasıydı. Böylece Ankara'ya hem öğrenim hem de basketbol için gelinceye kadar Fenerbahçe'de Samim Ağabey yönetiminde basketbol oynarken çocukluğumdaki gibi Fenerbahçeli olmuştum. Şimdi, hangi takımı tuttuğum sorulduğunda bazan ne diyeceğimi şaşırırım. Mülkiyeli olduğumu söylerim. Ama, ne kadar garip görünürse görünsün, içimden Fenerbahçe'ye de, Galatasaray'a da yakınlık duyarım... Sempati duyduğum her iki takımın da durumlarını pek iyi görmüyorum. Galatasaray'ı toparlaması için Terim'e güveniyorum. Ama Fenerbahçe'de böyle bir umut kaynağı doğrusu görmüyorum. Umutsuzluk sebebi bu kulübün kendi iç disiplin geleneğini bir türlü yerleştirememiş olması. Yoksa helva yapabilmeleri için ellerinde tüm olanaklar var. Galatasaray'da olanların çok fazlası var. Başarısızlık demesek bile istikrarsızlık sebebini aradığımızda hep aklıma Fenerbahçe'nin Galatasaray Lisesi gibi, kendisine disiplinli, seviyeli bir sadık taraftar kitlesi yetiştirecek bir kuruma sahip olamaması gelir. Fenerbahçe'de toplumun her kesiminden taraftar var. Ama bu değişik kesimlerden kulübe egemen olanların çoğunluğu istikrarsızlık için rol de oynuyorlar. Futbol takımıyla birlikte, başarılı olabilecek ve taraftarlarını memnun edebilecek, basketbol takımına da gerektiği gibi kararlılıkla sahip çıkılmıyor. Oysa Galatasaray'da olmayan maddi olanaklara Fenerbahçe sahip. Fenerbahçe'de olmayan bir de Galatasaray'ın Turgay Şeren'i gibi kendini hem spor camiasına hem de kamuoyuna kabul ettirmiş, genellikle dengeli ve ikna edici yazılar yazan bir kişiliğin bulunmaması. İnsan bu işlevi, sporculuk günlerimizden arkadaşımız Can Bartu'nun yerine getirebileceğini düşünüyor. Ama Can, eski günlerin Can'ı. Yaşlanıyor ama o eski havasını kaybetmiyor. Bu da, arada sırada yazdığı yazılarla, Fenerbahçe'ye yetmiyor. Fenerbahçe'nin sorunlarını ve başarılarını, kaybettiğim koyu Fenerbahçeli küçük kardeşim, Ahmet ile sık sık konuşurduk. Zaman zaman sütununa bunları taşıdığı olurdu. Fenerbahçe'yi çok severdi. Geçen hafta başta Fenerbahçe-Ankaragücü maçı öncesi olduğu gibi sergilenen saygı duruşu sanki spor camiasının O'nun sütununa selamı gibiydi.

Sizleri de dinlemek istiyoruz Yazarlarımızın yazıları hakkında düşündükleriniz hepimiz için önemli. Eğer onlara ileteceğiniz bir yorum veya haber varsa, Radikal-online Sanal Meydan size kapılarını açıyor. Sessiz kalmayın! Tıklayın...

Yukarı Çık

Geri Dön

Bugün yazan diğer yazarlarımızı okumak için tıklayın

Önemli Not: Internet'i kullanan ve dolayısı ile e-posta adresi bulunan yazarlarımızın adresleri, iletişim kurabilmeniz için yazılarının başında eklenmiştir. Eğer böyle bir adres göremiyorsanız, sözkonusu yazarımızın elektronik posta adresi yok demektir. Böyle bir durumda iletişim için künyemizde yer alan telefon ya da faks numaralarını kullanabilirsiniz.