DEPREM HATTI

Suç ve ceza talkan@media.ankara.edu.tr Radikal'de 24 Ekim'de çıkan bir haber: "DGM'lerdeki her yüz dosyadan 65'inin faili yok. Fail bulma oranı yüzde 10'dan yüzde 2'nin altına düştü. 700 bine yaklaşan faili meçhul dosya, biner biner işlemden kaldırılıyor." Yani, 'Olur böyle vakalar, Türk polisi yakalar' tekerlemesi hiç de gerçeği yansıtmıyor. Sokaktaki suçluların yakalanamadığı bir ülkede tesadüfen yakalanıp cezalandırılanları da nasıl bırakabiliriz, af çıkarabiliriz diye harıl harıl bir gayret içinde Adalet Bakanlığı. Tutalım ki suçlular yakalandı. O zaman da bakın ne oluyor: "Aralarında Ankara Belediyesi yöneticilerinin de bulunduğu sanıklar, ihaleye fesat karıştırma suçundan 1 yıl 2 ay hapis cezasına çarptırıldı, bu ceza 490 bin lira para cezasına çevrildi, sonra da, ertelendi!" İhale yoluyla kamuyu zarara uğratıp köşeyi dönenlere karşı yargımız o kadar yumuşak yürekli ki, bir dolar tutarında bir cezayı bile çok görüyor, erteliyor! "Ankara Belediyesi'nin her yüz ihalesinden doksan sekizi şaibeli," diye haberler çıkıyordu. Yargı böyle işledikten sonra neden yüz ihaleden yüzü şaibeli değil, diye sormak gerekmez mi? İzinsiz gösteri yapan, pankart asan öğrencileri bir yargıç aklıyor, diğeri aynı suç için yirmi yıl ceza veriyor. Ve bu yargı kargaşası içinde, sanki bütün suçlular yakalanıyormuş, hepsi hak ettiği cezayı alıyormuş gibi, işi gücü bırakıp, her nasılsa ceza almış suçluları affetmenin yollarını arıyoruz. Gerekçemiz de sirkatimizi söylemek gibi bir şey: 'Yargı düzeni o kadar bozuk ki, hak etmeyenler ceza yiyor!' İyi ya, o zaman yapmanız gereken şey, yargı düzenini iyileştirmek değil midir? Sağlık Bakanı 'olay adam' Osman Durmuş da bu sistemden yararlanmış. 1970 yılında cinayetle sonuçlanan bir öğrenci olayına karışmış, sonra öğrenci olarak her gün devam ettiği fakültede polis kendisini bir türlü bulamadığı için yargılanamamış ve 1974 affı ile birlikte davası düşmüş. Kendisi ceza almaktan böylelikle kurtulan Bakan Durmuş, başkalarına ceza vermeye pek meraklı. Antalya Korkuteli Hastanesi'nde kaloriferlerin fazla yakıldığını görünce hastane yetkilisi doktorlara, ellerini beş dakika kaloriferlerin üzerinde tutma cezası vermiş! (Kendisi bakan olarak o kadar büyük, emrinde çalışanlar da o kadar küçük ki! Size hangi ideolojiyi anımsatıyor bu düşünce tarzı?) O sahneyi televizyonda izlerken Bakan adına utandım, yüzüm kızardı. Bir amir olarak kendisine 'sıfır' verdim. Bereket başhekime ve yardımcısına tek ayak üzerinde durma ve 'Kaloriferleri bir daha çok yakmayacağım,' cümlesini yüz defa karatahtaya yazma cezası vermedi. Buna da şükür. Bu işlerde 'empati' (kendisini başkasının yerine koyabilme yeteneği) çok önemli. Biraz 'halkla ilişkiler' ve 'kitle psikolojisi' dersi alan polisler, 'Gösteri yapanların her zaman vatan haini olmadığını anladık,' gibi bir laf etmişler. Şimdiye kadar cop vururken ve gencecik çocukları yerde sürüklerken neden o kadar acımasız davrandıkları anlaşılıyor, değil mi?

Yukarı Çık

">

">Geri Dön

Bugün yazan diğer yazarlarımızı okumak için tıklayın

Önemli Not: Internet'i kullanan ve dolayısı ile e-posta adresi bulunan yazarlarımızın adresleri, iletişim kurabilmeniz için yazılarının başında eklenmiştir. Eğer böyle bir adres göremiyorsanız, sözkonusu yazarımızın elektronik posta adresi yok demektir. Böyle bir durumda iletişim için künyemizde yer alan telefon ya da faks numaralarını kullanabilirsiniz.