Dolapta bir çapak
mineg@cybercable.frÜstüne yağmur çiseleyen puslu bir Paris gecesiydi. Sokaktaki su birikintilerine yansıyan kızıl neonların 'Le Miroir' yazdığı beyaz binadan son gazeteci çıktığında, gece yarısını çoktan geçmişti. Katil, içeri girdi. Sessizce merdivenleri tırmandı. Yazıişleri ıssızdı. En son kata çıktı. Köşedeki dolabı açtı. Gazetenin en gözde muhabiri, sarışın Emmanuelle Courbet'nin cansız vücudu oracıkta kendisini bekliyordu işte.
Ertesi gün, Le Miroir gazetesinin arşiv servisinin ortasındaki kocaman masanın üstünde, göğüsleri cerrah ustalığıyla kesilmiş, karnı ve cinsel organı bir kasabın et sıyırdığı gibi boşaltılmış, başsız bir ceset yatıyordu. Üstüne davetiye gibi bir mesaj bırakılmıştı: "Afiyet olsun, Sayın Kurtlar!"
Fransız Kurtları, yani kurt gazeteciler, iki haftadan beri harıl harıl, böyle başlayan bir polisiye romanı okuyorlar. Nasıl okumasınlar ki? Roman cinayet romanı ama, yazarı bir gazeteci ve tüm okurlar, kitapta 'Le Miroir' diye adlandırılan gazetenin, aslında Fransa'nın üç önemli yazılı basın organından biri, Liberation olduğunu biliyor. Romandaki gazeteyi yöneten 'mutlak şef' François Marechal; Liberation gazetesinin kurucusu ve tartışılmaz patronu Serge July'den başkası değil! Kitabın polisiye kurgusuna fon olarak, Liberation gazetesinin siyasal yön değişikliği dolayısıyla halen yaşamakta olduğu kargaşa alınmış. Yazarın olağanüstü keskin ve ustaca eleştirileri, bıçak darbeleri gibi iniyor gazete yönetiminin üstüne. Örneğin, bir avuç idealist gazetecinin ortak sermayeyle çıkardığı Liberation gazetesinin, pazar ekonomisi gereği kapitalist yatırımlarına açılırken çektiği 'ruhsal' sıkıntı, romandaki Le Miroir gazetesi içindeki yeni sermaye temsilcilerinin: "Hem paradan, hem de paranın kurbanlarından yana olamazsınız. Seçiminizi yapın!" yorumuyla özetleniyor.
Gazetecilik dilinde, gözden kaçan küçük yanlışlara 'çapak' denir. Fransız medya dünyasını birbirine katan ve ilk sayfasından son sayfasına gerilimi düşürmeyen bu enfes polisiye de: 'Dolapta Bir Kabuk' adını taşıyor. Çünkü Fransız basınında 'yanlış'ın adı, çapak değil 'kabuk'. Liberation haricindeki tüm gazeteler, radyolar, televizyonlar bu romandan söz ediyor, göklere çıkarıyor ve müthiş eğleniyorlar. En çok eğlenenler de Le Monde gazetecileri ve Le Canard Enchaine, yani Fransa'nın en bağımsız basın organı, bizim Zincirli Ördek.
Yazara gelince... 'Une Coquille dans Le Placard' romanıyla iki haftada 'star' olan 61 yaşındaki Jacques Vallet, benim çok sevgili bir arkadaşım! Türkiye'de resim sanatıyla ilgilenenler de onu bilir. Çünkü Jacques Vallet, Türk ressam Yüksel Arslan uzmanıdır. Onunla ilgili üç kitap yazdı. Fransız medyasına bomba gibi düşen 'çapak ayıklayıcı' Jacques Vallet'yi tanıdığımda, parasız bir gazeteciydi. Beş yıl dış haberler servisinde çalıştığı Liberation'dan, romanında konu ettiği 'satılmışlık' yüzünden ayrılmış, ama inanılmaz imkânsızlıklarla, inanılmaz güzellikte işler yapmış, Fransa'nın en özgür, en kalıba sığmaz sanat dergisi 'Deli Konuşuyor...'da 600'den fazla sanatçıyı bir araya getirmişti. Ama para kazanması da gerekiyordu. Küçük gazetelerde, radyolarda sürünürken, bir gün adını vermek istemediği bir basın organı, şiir sipariş etti Jacques Vallet'ye. Çünkü ozan ve sanat eleştirmeniydi aynı zamanda. Dostum Vallet, harıl harıl yeni 'işi'ne sarılmışken, bir gece yarısı telefon ettiler: Şiir siparişlerini iptal ediyorlardı. Çünkü Vallet, yazarlar sendikası üyesi değildi! Yarım yüzyılı geride bırakan kalemşor dostum, telefonu kapatırken kararını vermişti: Onu canlı canlı gömüyorlardı öyle mi? Bunca yıldır çıkardığı dergiler, yazdığı kitaplar ve şiirler, gazetecilik başarılarını hiçe sayıyorlardı ha?
Onlara ölmediğini gösterecekti! Jacques Vallet, dört yılda dört polisiye roman yazdı. Ve dördüncüsüyle hem şöhreti yakaladı, hem de öcünü almanın keyfini tadıyor. Ne demiş Fransızlar? 'İntikam soğuk yenen bir yemektir.'
Varan bir. Jacques Vallet'nin bu düzen sofrasında boşaltacağı daha çok tabak var.
Radikal internet baskısında yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları Doğan Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.) kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.