|
24 Mart 2000
Barış savaştan zorNATO, bir yıl önce bugün bombalamaya başladığı Belgrad'ı 78 günde yendi, ama etnik nefretin bitmediği Kosova'ya bir yıldır barış getiremedi MİTROVİÇA - Bundan bir yıl önce Kosova'da nüfusun yüzde 95'ini oluşturan Arnavutlara yönelik etnik temizlik politikasını durdurmak için Yugoslavya Federasyonu'na hava harekâtı başlatan NATO, insani durum gerekçesiyle egemen bir devlete müdahale ederek bir çığır açmıştı. Ama bugün Kosova Savaşı, Sırp lider Miloşeviç'in pes ettiği 78'inci gününde olduğu kadar hayırla anılmıyor. NATO'nun Soğuk Savaş dönemindeki rakibi Rusya, Kosova'ya tepki olarak Sovyet rüzgârları estirmeye başlarken, insani müdahalenin Rusya'nın hâkimiyetindeki Çeçenya'da tekrarlanmaması çifte standart tartışmalarına yol açıyor. Balkanlar'daki etnik çatışmalar zincirinin son halkası
olarak kalacağa benzemeyen Kosova'da ise barış süreci yüksek gerilim hattında ilerliyor.Bir Sırp'a bir birlik Yugoslavya'da hâkimiyeti süren Miloşeviç, hâlâ bölgenin başını belaya sokmaya muktedir. Sırp liderin planlarını uygulamasını kolaylaştıran etken ise tarihi Sırp-Arnavut nefreti.
KFOR'un bölgeye girmesinin ardından Sırplarla, 'işbirlikçileri' Çingenelerin çoğu panik içinde bölgeyi terk etti. Bugün KFOR Arnavut olmayan azınlıklardan geriye kalanlarla onların anıtlarını korumak için maddi ve manevi büyük çaba harcıyor. Örneğin Poduyevo'daki Sırp cemaatinin son temsilcisi iki nineyle bir kiliseyi bir düzine Britanya askeri koruyor. Ama onları ortadan kaldırmak için dört dönen aşırı Arnavutlara yönelik önlem alınmıyor. Çünkü KFOR'un en büyük kâbusu, Kosova halkıyla çatışma içinde, istenmeyen, işgalci güç konumuna düşmek. Ama sivil koruma gücüne dönüşen eski müttefik UÇK'nın militan güçleri dizginlenmedikçe, KFOR'un organize suç örgütleri ve uyuşturucu kaçakçılarıyla baş etmesi imkânsız.
Sırp-Arnavut nefretinin simgesi ise KFOR'un 'de facto' böldüğü Mitroviça kenti. Bahar yaklaşırken de Sırbistan ile Kosova arasındaki tampon bölgede bulunan Arnavut köylerinde kıvılcımlar çakıyor. Sırp güçlerinin baskı politikası karşısında, UÇK'nın uzantısı olan UÇPMB Güney Sırbistan'ı Kosova'ya bağlama faaliyetlerine soyundu. NATO'nun olgunluk sınavıydı Şubat 1998: Kosova'daki Sırp operasyonları başladı.
24 Mart 1999: NATO, Yugoslavya'ya ilk bombayı attı.
27 Mart: Arnavutlar, Makedonya, Arnavutluk yollarında.
21 Nisan: Belgrad'da Miloseviç'in ikametgahı bombalandı.
6 Mayıs: G-8 toplantısında çözüm için yeni bir strateji geliştirilmesinde anlaşmaya varıldı.
7 Mayıs: NATO yanlışlıkla Belgrad'daki Çin elçiliğini vurdu.
16 Mayıs: Mülteci hareketi yeniden arttı. Pentagon, askerlik çağında 100 bin Arnavut erkeğin ortadan kaybolduğunu açıkladı.
17 Mayıs: Belgrad, harekâtın başından beri 1200 sivilin öldüğünü duyurdu.
23 Mayıs: Sırbistan'da ilk savaş aleyhtarı gösteriler.
27 Mayıs: Uluslararası Savaş Suçları Mahkemesi Miloseviç'i savaş suçlusu ilan etti.
28 Mayıs: Yugoslavya'nın G-8 barış planını genel hatlarıyla kabul ettiği duyuruldu.
1 Haziran: Yugoslavya bombardımanın durmasını istedi.
9 Haziran: Sırpların çekilme takvimi üzerinde anlaşıldı.
10 Haziran: NATO bombardımanı durduruldu. (Dış Haberler)
Radikal internet baskısında yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları Doğan Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.) kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.
|