Radikal-çevrimiçi Ana Sayfa | İnsan | Yaşam | Türkiye | Politika | Yorum | Dış Haberler | Ekonomi | Borsa/Finans | Spor | Kültür/Sanat | Arka Sayfa | Yazarlar

22 Nisan 2000

Altyapıya 100 milyon dolar harcandı

İBRAHİM GÜNEL
İSTANBUL - Türkiye'nin 35 yıldır süren nükleer teknolojiye geçme rüyası 3 ay daha ertelendi. Böylece, bugüne kadar yedi kez ertelenen ihale yine sonuçlanamadı. Çalışmalarına 1960'lı yıllarda başlanan, çevrecilerin tüm karşı çıkışlarına karşın Mersin'in Gülnar İlçesi Büyükeceli Beldesi sınırları içersindeki Akkuyu koyuna nükleer santral yapma isteği bu kez, Dünya Bankası'nın Hazine garantileri konusundaki çekincelerine takıldı. Santralın, altyapı çalışmaları için ise bugüne kadar 100 milyon dolar harcandı. Sonuçta yer seçim çalışmaları 1976 yılında Türkiye Atom Enerjisi Kurumu (TAEK) tarafından başlatılan ve Çevre Etki Değerlendirme (ÇED) raporu dahi hazırlanmayan ihale, bugüne kadar üç kez yinelendi. Son olarak, 1998 Kasım'ında çıkılan ihale ise karar verme aşamasında beşinci kez ertelendi. Şartname aşamasında çeşitli tartışmaların yaşandığı Akkuyu Nükleer Santralı, karar aşamasından döndü. Hatta, ihale şartnamesinin katılan üç adaydan birinin kazanacağı şekilde hazırlandığı öne sürülmüş, çeşitli değişikliklerden sonra ihaleye çıkılmıştı.

Üç konsorsiyum teklif verdi
Son ihalede, Türkiye'nin ilk nükleer enerji santralı için üç konsorsiyum teklif vermişti. Bunların birincisinde, Atomic Enerji of Canada Ltd. (AECL) başkanlığında Hitachi (Japonya), Itochu (Japonya), Gama Endüstri (Türkiye), Güriş İnşaat (Türkiye), Bayındır İnşaat (Türkiye), Ansaldo (İtalya) ve Daewoo (Güney Kore) yer alıyordu. Grup, Kanada tarafından geliştirilen yan yana kurulacak ve herbiri 650 megavatt gücünde Candu-6 tipinde santral önermişti. İkinci konsorsiyum olan NPI, Siemens (Almanya) ve Framatome (Fransa) tarafından Türkiye için oluşturuldu. Konsorsiyumda ayrıca Hochtief (Almanya), GecAlstom (Fransa), Campenon Bernard (Fransa), Garanti-Koza İnşaat (Türkiye) ve Tekfen İnşaat (Türkiye) de bulunuyordu. NPI'nın önerisi ve TEAŞ'ın benimsediği santral tipi ise, Siemens'in alt kuruluşu olan Kraftverk Union (KWU) tarafından geliştirilmiş Convoy 412 modeli reaktördü. Üçüncü grupsa, Westinghouse (ABD), Mitsubishi He avy Industries (Japonya reaktörü yapacak), Raytheon (ABD), Duke (ABD) ve Enka İnşaat'tan (Türkiye) oluşuyordu. Bu konsorsiyumların hepsi de farklı reaktör tipleri önermişti.


Radikal internet baskısında yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları Doğan Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.) kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.