Küçük bir mutlu azınlık
Önceki akşam Philip Glass'ı dinleyip de festivaller tarihinin en müthiş konserlerinden birinde olduğunu fark edenler küçük, mutlu bir kitleydi
SEVİN OKYAYİSTANBUL - Bu yazı sadece bir 'his' yazısıdır. Önceki akşam Müzik Festivali'ne Philip Glass geldi, bizzat karşımıza çıktı, heyecandan titremeyle ağlama arası bir duruma girenlerimiz oldu. Heyecan yetisi elden gittiyse eğer, gerçek anlamıyla festivalci sayılmazsınız zaten. Philip Glass piyanosunun önüne oturdu. Kırık dökük bir 'iyi akşamlar'ın ardından öyle hiç 'Özür dilerim, Türkçe bilmiyorum' ya da 'İngilizce biliyor musunuz?' gibi gereksiz şeylere girişmeden bizimle konuştu, neler çalacağını söyledi, gerekli açıklamalarda bulundu. Çok sakindi, dahası sevimliydi. Hatta 'Einstein on the Beach'ten neler çalacağını açıklarken önce seyirciye göre üst sol taraftan, sonra biraz daha aşağı sağdan insanlar küçük gruplar halinde kalkıp gittiğinde; en son da önlerde tam ortadan, piyano hizasından, affedersiniz kazık gibi bir delikanlı, üstelik bir de göze çarpmamaya çalışarak, salonu terk ettiğinde bile istifini bozmadı. Ben şahsen bu gibi durumlarda çıkışta alev makineleriyle tarama yanlısıyım ama öyle akın akın terk edilen bir konser de değildi bu kez.
İşin aslına bakarsanız, zaten konserde salonu akın akın terk edecek kadar izleyici yoktu. Bilet bulamam endişesiyle konsere gelen üç-beş kişi, hayretler içinde, Glass'ın biletli 500 seyircisi olduğunu fark etti. Olsun. Gergedan dergisini 1800 kişi okuyordu, Ron Carter-Geri Allen-Lenny White konserine 800 kişi gelmişti, demek Glass'ın gerçek izleyici sayısı da buymuş. Grupla konserleri 600'er satmış, yani toplam 1700. Hadi 200 diyelim. Bunların 500'ü, birden fazla konsere 'mükerreren' gitmiş olsa (öylesi de var) 1500, ortalaması 500.
Hayır, canım müzikseverlerim, minimal müzik sevmiyor
olabilirsiniz tabii. Peki ama, amfileriyle Aya İrini'yi tarumar
eden Michael Nyman'ın konserindekiler kimdi öyleyse? Yok, minimal müzikten bu şekilde nefret ettiyseniz, keşke koskoca bir türe bir de Glass'la şans tanısaydınız. Ne diyelim? Gelmeyen de sağ olsun, gelip çıkan da. Ben gene de alev makinesi yanlısıyım. Ne yazık ki neler kaçırdığınızı bile bilmiyorsunuz. Festivaller tarihinin en müthiş konserlerinden biriydi. Siz günlük hayatınıza devam edin.
Radikal internet baskısında yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları Doğan Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.) kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.