Şarapta 'Ecovin' damgası
Organik şarap üreticileri için belli standartlar koyan 'Ecovin', şartlarına uyan üreticilerin ürünlerine kendi damgalarını vurma izni veriyor. Grubun oldukça fazla standart koşulu var. Yapay gübre kullanılmaması, modern kimyasal spreylerin sıkılmaması ve şişeleme sürecinde sülfürdioksit oranının azaltılması bunlardan yalnızca birkaçı.
Tabii bu yeni üretim tarzına geçmek öyle kolay olmamış. Örneğin 400 yıldır burada şarap üretimi yapan Melsheimer ailesinin
32 yaşındaki en genç üyesi Thorsten 1995 yılında bu uygulamaya geçme kararı alınca önce 57 yaşındaki babası Eberhard'ı ikna etmek zorunda kalmış. Neyse ki bu o kadar zor olmamış. Ama ikna sırası 93 yaşındaki büyükbabası Robert'e gelince akla karayı seçmiş Thorsten. Sonunda 'ihtiyar keçi'yi de ikna eden Thorsten, başta gençlerde olmak üzere toplumda yaygın olan genel tutuma karşı çıkma ihtiyacında hissediyor kendini. "Her şeyi hızlı ve rakiplerinden daha iyi yapmaya çalışıyorlar. Ama yalnızca materyalistik açıdan bakıyorlar meseleye. Bu da beni tüm bunlara karşı bir şeyler yapmaya itiyor" diyen Thorsten'in sosyal teorilerini kabul etmeseniz de şarabının hakkını vermek zorunda kalırsınız. Hem 'dry' hem de 'tatlı' şarapları organik şarap yarışmalarında birçok ödül alan Thorsten'in şarapları artık klasikleşmiş.

Pazarı internette açıyorlar
Bu arada, büyük üreticiler arasında tek bir standart geçerli olmadığından organik şarapçılık da kendi arasında birçok farklılığa sahip. Ancak tüm farklılıklara rağmen hepsi de ürünlerini yerel olarak, sadece internet üzerinden ve yalnızca Avrupa'nın büyük süpermarketlerinde pazarlama konusunda ısrarlı.
Ancak emek yoğun üretim yöntemleri büyük üreticilere uygun gelmiyor ve bu durumda üretimleri yüzde 50 oranında düşüş gösterdiği gibi maliyeti de fazlasıyla artıyor. Bu nedenle organik şarap üreticileri, 'az olan iyidir' diyerek kaliteli ve pahalı ürün sunmaktan yana kullanıyorlar tercihlerini.

Akım Fransa'da başladı
Modern organik şarapçılığın anavatanı olarak Fransa gösterilir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında bir avuç şarap üreticisinin kimyasal ilaçlara ve gübrelere tepki olarak doğal yöntemlere dönmesiyle başlayan organik şarapçılık, 1960'lardan sonra yaygınlaşan çevrecilik anlayışıyla birlikte tüm Avrupa'ya yayıldı. Artık Avrupa'nın şarap üretiminde sözü geçen tüm ülkelerinde bir grup organik şarap üreticisi var. Avrupa Birliği de tek bir standart koymasa da genel rehberlik sağlayarak organik şarap üretimine ekstra sübvansiyon desteği veriyor.
Yakın tarihlerde ABD de organik şarap pazarında önemli bir oyuncu olma yoluna girdi. Brown-Forman Corp.'un Kaliforniya'daki Bonterra Vineyards adlı şirketi yılda 150 bin kasa organik şarap satarak bu ülkenin lideriğini elinde tutuyor. ABD'de organik şarap damgasını şişelerine vurmak için üreticilerin yapması gereken önemli bir koruyucu madde olan ekstra sülfitten vazgeçmek. Ancak organik şarap karşıtları şişenin açılır açılmaz şarabın içilmesi gerektiğinden şikâyetçi.
Ancak Avrupa'daki organik şarap üreticilerinin çoğu, sınırlı da olsa sülfite izin veriyor. Alman üretici Melsheimer'e göre, az miktarda sülfit, şarabın kokmasını önlüyor. Ayrıca 'kaliteli şarap içicileri' de sülfitin ertesi günkü baş ağrısını aldığını savunuyor.

Almanya organiği sevdi
Sonuçta hangi sebeple olursa olsun dünya şarap devleri için artık organik şarap pazarına girmek kaçınılmaz görünüyor. Avrupa'nın Carrefour ve Britanya'nın J. Sainsburry gibi dev süpermarketleri raflarını çoktan organik şaraplara açmış durumda. Her iki süpermarketler zinciri de şarap da dahil tüm organik ürünlerin satışında ciddi artış yaşandığını söylüyor. Özellikle Almanya'da organik şarapların fiyatı yüksek olsa da sağlığına önem verenler tercihlerini organikten yana kullanıyor.

Radikal internet baskısında yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları Doğan Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.) kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.