• Uzay Yolu Macerası
  (2001: A Space Odyssey)
  Stanley Kubrick
  
• Easy Rider
  Dennis Hopper
  
• Çayırın Sakinleri
  (Microcosmos)
  Claude Nuridsany-Marie Perrenou
  
• Bir Kadın Bir Erkek
  

Eroin bağımlısı çocuk
Basın varolduğundan beri asparagas da var olmuştur. Sadece bulvar gazetelerinde değil, bazen saygın yayın organlarında bile düzmece haberlere yer verilmiştir.
ABD'de bu işin babalarından olmasa bile, en yaratıcı uzmanlarından biri William Randolph Hearst'ti. Orson Welles'in 'Yurttaş Kane'inin esin kaynağı ünlü gazete patronu, sahibi olduğu yayın organlarında asparagasa sık sık başvururdu. Sözgelimi, 1932'de New York Daily Mirror gazetesinde, İngiltere'de açların Buckingham Sarayı'nı bastıkları haberi yer almıştı. Haber bir fotoğrafla da destekleniyordu. Aslında üç yıl önce çekilmişti bu fotoğraf; kralları V. George'un sağlık durumunu öğrenmek için saray önünde toplanan Londralıları gösteriyordu.

Asparagaslar
Washington Post, ABD'nin belki de en etkili, en saygın gazetesidir. Bob Woodward ile Carl Bernstein'in ortaya çıkardıkları Watergate olayıyla basın tarihinde önemli bir yer almıştır. Okurları onu hep 'yazdığına güvenilir' bir yayın organı olarak nitelemiştir.
Gazetede 28 Eylül 1980'de Janet Cooke imzalı bir haber çıktı. Haberde sekiz yaşında Jimmy adlı bir çocuğun trajik öyküsü anlatılıyordu. Yoksul bir mahallede yaşıyordu Jimmy; o yaşta eroin bağımlısı olmuştu.
Polis de, dernekler de hemen harekete geçtiler. Jimmy'yi bulup kurtarmak istiyorlardı. Onu bulamayınca Cooke'a başvurdular. Bir günde üne kavuşan gazeteci, Jimmy'nin nerede olduğunu açıklamadı. Bunu açıklarsa kendi başının da, çocuğun başının da derde gireceğini söyledi. Washington Post, Cooke'u destekledi, gazetecinin haber kaynağını açıklamak zorunda olmadığını bildirdi.
Olay bir süre sonra unutulacaktı, ama Janet Cooke'un Pulitzer Ödülü'nü almasıyla yeniden gündeme geldi. Ödül kurulu, Cooke'dan özgeçmişini istedi. Cooke'un yazıp verdiği 'özgeçmiş' öylesine yanlışlarla, tutarsızlıklarla doluydu ki, Jimmy haberi de kuşku yarattı. Kuşkular Washington Post'a bildirildi. Bob Woodward ile gazetenin Genel Yayın Yönetmeni Ben Bradlee, Cooke'la uzun bir görüşme yaptılar. Yirmi beş yaşındaki gazeteci, haberin baştan sona düzmece olduğunu itiraf etmek zorunda kaldı. Ertesi gün gazeteden ayrıldı. Washington Post, 'Pulitzer Ödülü'nü geri verdi. Birkaç gün sonra da gazetede Bill Greene imzalı uzun bir yazıyla haberin asparagas olduğu açıklandı.
Cooke'un, 'günah gemisi' yaratıcısı Jarrell gibi başka gazetelerden öneri alıp almadığı bilinmiyor. Aldıysa bile ilgilenmediği anlaşılıyor, çünkü Washington Post'tan ayrıldıktan sonra kayıplara karıştı, başka hiçbir yayın organında imzasına rastlanmadı.

Güle güle, Necati...
Necati Cumalı'yı da yitirdik. Çok sevdiğim şairlerden biriydi. Yalın şiir denilince aklıma ilk gelen sanatçılardandı. Memet Fuat'a katılıyorum: "Söyleyişinden, sesinden gelen yaşama sevinci şiirlerine bambaşka bir hava verdi. Yıkıcılıktan uzak, yapıcı, umutlu, insana dönük bir şiirin kurucusu oldu."
Cumalı, özellikle 1950'lerde unutulmaz şiirler yazmıştı. 'Günaydın tavuklar, horozlar', 'Boşuna değil dökülen kan / Hatıran daha aziz çıkacaktır. / Bu felaket senelerinden', 'Ellerimizle eşya arasına bir şeyler girdi' dizeleri dilimizden düşmezdi.
En sevdiğim şiiri 'İpek Oteli'ydi. Gölgede kalmış şiirlerinden biri. Kendisiyle ne zaman karşılaşsam bu şiirden söz ederdim. Bir yerde ne zaman adı geçse 'İpek Oteli'ni hatırlardım hemen.
Geleneği bozmayayım. Sevgili Necati'ye bu şiirle güle güle diyeyim.

İPEK OTELİ
Bir küçük bavul elimde
Kirli bir gece yarısı
İpek Oteli'ne indim
Mumyadan bir salepçi vardı karşı köşede
Ölü bir katiple göz göze geldim.

Radikal internet baskısında yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları Doğan Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.) kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.