| 3 Şubat 2001 |
Geçmişe mazi...
ahakan@kanald.com.trCINE5, Sinan Çetin ve Mustafa Altıoklar'ın hazırladığı 'Mazi Kalbimde Yaradır' projesi çerçevesinde çoğu genç yönetmenler tarafından yeni oyuncularla gerçekleştirilen yeniden-çevrim filmleri yayımlamaya başladı. Bugüne kadar ekrana gelenlere bakılınca görülüyor ki, özenli bir yapımcılık, heyecanlı bir yönetmenlik ve arzulu bir oyunculuk çabası var, ama ne yazık ki sonuç hüsran...
1960'ların Türk filmleri yeniden çekilirken, kamera kullanımından çevre düzenlemesine uzanan bir yenileştirme kaçınılmaz olsa da, hatta zaman zaman yeniden-çevrim ile güncel uyarlama arasında gidip gelen bir yapı öne çıksa da, senaryo ve diyaloglara genel
olarak sadık kalınıyor. Bu noktada, bazen göze batan kendini gösterme çabasının ardında mağrur bir eda hissedilse de, hepimizin sinema anılarında yer alan eski filmlere,
özellikle de melodramlara saygı sunulduğu, 'Öyle saf ve zariftiniz ki' tarzında bir vefa gösterildiği görülüyor.
Ama işte tam da o saflık ve zarafet, bugün yakalanamıyor. O siyah-beyaz filmlerin kendine has samimiyeti ve sahiciliği artık hissedilmiyor. En önemlisi, eski oyuncuların oluşturduğu perde büyüsüne ulaşmak mümkün olmuyor. Türk sinemasının tarihi boyunca en verimli ve sağlam malzemesi olan oyunculuk, bu yeniden-çevrimlerde geçmişin etkisine ulaşamıyor. Eski yıldızların ağzından çıktığında seyircinin kalbine dokunan diyaloglar, yeni oyuncular tarafından söylendiğinde ancak alaycı bir tebessüme yol açıyor. Eski yıldızların içtenlikten beslenen aşırı oyunları seyirciyi duygu seline sürüklerken, yeni oyuncular donuk bir ifadeden ya da abartılı bir göstermecilikten öteye gidemiyor.
Bu haliyle, 'Mazi Kalbimde Yaradır' filmleri, yaramızı deşiyor.
Radikal internet baskısında yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları Doğan Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.) kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.