Aheste yelkovan dalgın akrepFotoğraf sanatçısı Kerim Bora, Küba'da renkli, çılgın ve plastik bir eğlence adası bulamamış. Onun gördüğü, durağan hayat, mütevazı insanlar GÖKSAN GÖKTAŞ
İSTANBUL - "Küba çok hareketli bir ülke olarak bilinir. Dans, müzik, kızlar... Ama bu, ülkenin fotoğrafı değil kartpostalı bence. Orada çok durağan, sakin ve mütevazı bir hayat yaşıyor insanlar. Yoksullar ama 'yoksun' değiller. Plastik değil 'insan insan' kokuyor Küba..."Don Kişot'in ülkesi Bir sözü emir sayılan 'büyük ağabey'in hemen yanında bir ada. Ve bu adanın ağabeyin raconuna uymayan itaatsiz, kendi yağıyla kavrulan yanık tenli insanları...
Genç fotoğrafçı Kerim Bora'ya göre 'Don Kişot'un Çocukları' onlar... Dünyanın kenar mahallesi Kü-ba'da Havana şehrinde yaşayan insanların Bora'nın objektifine takılan portreleri ülkenin yaşam biçimine dair ipuçları da veriyor.
Küba'nın akıllarda hep renk li ve hareketli bir imajı var.
Ama sizin fotoğraflarınızda bir ağırlık, bir durağanlık söz ko- nusu...
Akıllardaki o renkli 'sabaha kadar dans' imajı Küba'nın turistik fotoğrafı. Nasıl Sultanahmet'te çekilmiş bir fo- toğraf, Türkiye'deki hayatı özetleyemezse o görüntüler de Küba'yı anlatamaz. Ülkede zaman yavaş akıyor sanki. Bir hız, bir telaş, koşturmaca falan yok. Bir yarış yok yani. Bir çevirmeniniz, rehberiniz var mıydı yanınızda? Babası Türkiye'de büyükelçilik yapmış 20 yaşında Kübalı bir çocuk yardım etti bana. Türkçe biliyordu. Bizde babası büyükelçilik yapmış bir çocuk en azından orta halli hayat yaşar. Ki bu çouğun babası Fidel Castro'yla devrim yaparlarken o ünlü tekneyle Küba' ya çıkan az sayıdaki insandan biri. Çocuk 20 yaşlarında. Hiç de ayrıcalıklı bir hayat yaşamıyor.
Fotoğraf için Küba'yı tercih etmeninizin sebebi neydi?
Bu aslında benim 'Dünya İnsanları' projemin ilk ayağı. Aslında Senegal'di başlangıcım. Ama oraya giderken 'sarı humma' aşısı olman gerekiyor. O sıra Türkiye' de sarı humma aşısı yoktu. Hal böyle olunca ikinci ayak diye düşündüğüm Küba'ya gittim. Küba kendi kültürünü, kendi yaşam anlayışı korumuş bir ülke. Amerikanın hemen yanında Amerika'ya kafa tutmak kolay değil.
Ben komünist Yugoslavya'da, Bulgaristan'da da bulundum. Müt- hiş bir kirlenmişlik, hatta hırsızlık vardı. Rüşvet vardı. Küba böyle değil. İnsanlar 20-25 dolar maaşla geçiniyor ama herkes birbirine karşı saygılı. Kimse kimseyle yarışmıyor. Gerçi ufak tefek hırsızlıklıklar Küba'da da oluyor ama şöyle: Amortisör fabrikasında çalışan adam, amortisör çalıyor mesela... Çalıştığının karşılığını vermeyen devletten kendi hakkını
alıyor bir anlamda!
Ayrıca Che'ye ve Castro'ya hayranlığım var. En alttaki insanların devrimidir Küba devrimi.
Ama soracak olursan benim için 'izm'lerden en güzeli hümanizm... Fotoğrafevi: (0212) 251 05 66
Radikal internet baskısında yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları Doğan Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.) kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.
|