Ukrayna-DNR savaşını 'Mamay' anlattı

Ukrayna-DNR savaşını 'Mamay' anlattı
Ukrayna-DNR savaşını 'Mamay' anlattı
Rusya dünyanın gündemine Suriye'de yaptığı bombardımanlarla gelirken Ukrayna'da yaşanan kriz 'durulmuş' görünüyor. 2. Minsk Ateşkesi sayesinde yaşanan barış döneminde bağımsızlık ilan eden Donetsk Halk Cumhuriyeti'nin silahlı güçleri arasında yer alan bir yabancı savaşçı ile görüştük.
Haber: OKAY DEPREM - odeprem@mail.ru / Arşivi

RADİKAL - Ukrayna’dan bağımsızlığını ilan eden Donbass bölgesinde 2. Minsk Ateşkes süreci yaz sonundan hayata geçebildi. Şu an savaşın tam olarak bittiği söylenemediği gibi, iki tarafın da yani Ukrayna ve Donetsk ve Lugansk Halk Cumhuriyetleri’nin (DNR ve LNR) sayıları yüzbinleri bulan silahlı güçleri halen teyakkuzdaki bekleyişlerini sürdürüyor.
Ancak bu gerilimin tarafları sadece Ukrayna ve DNR/LNR değil. Özellikle Donbass Savaşı, başta Kuzey Kafkasya olmak üzere Rusya’nın farklı bölge ve milliyetlerinden gelen binlerce savaşçının varlığıyla anılıyor. Donbass’ın bu ‘yabancı askerler’inden biri de Donetsk’teki Oset (Osetyalı) askeri-milis birliğinin kurucusu ve komutanı 38 yaşındaki Oleg Anatolyeviç Mamiyev. İşte buradaki lakabıyla “Mamay”…


Donetsk Halk Cumhuriyeti’ne (DNR) gelmeye, buradaki savaşa katılmaya karar veriş öykünüzden yola çıkarsak eğer; Donbass “maceranız” tam olarak nasıl başladı, tabiri caiz ise sizi buraya hangi rüzgâr attı?..

Beni buraya kimse davet etmedi. Ben kendim geldim. Osetya Savaşı sırasında Ukrayna’da benzer bir süreç yaşansaydı, düşünmezdim gelmeyi. Ukrayna’ya ilk olarak 7-8 sene önce gelmeye karar verdim, savaş öncesinde ticaret ile uğraşırken. DNR’e gelmeden evvel ilk olarak buradan birileri ile iletişime geçtim. Kendi arabamla Vladikafkas’tan Rostov’a kadar geldim. Orada aracımı bıraktıktan sonra Donetsk kökenli 3 kişi arabalarıyla beni alıp, Donetsk’e getirdiler. İlk olarak 28 Nisan itibariyle (2014) Khadakovski’nin başında olduğu Vostok (Doğu) Birliği’ne katıldım. Benden iki gün sonra da Osetya’dan başkaları gelmeye başladı bölgeye. Onların buraya gelişi de gayri resmi kontaklar üstünden şekillendi. Biz Osetyalılar, savaşın başlarında tam 47 gönüllüydük, ‘Doğu Milis Tugayı’nda. Başta benim dışımda neredeyse kimse silah kullanmayı bilmiyordu. O yüzden 50’ye yakın kişiden oluşan bu gruba askeri eğitimi de ben verdim.

Donbass Savaşı’ndan önce herhangi bir savaş sürecinde yer aldınız mı, bir yerlerde savaştığınız olmuş muydu?

İlk kısmi savaş tecrübemi henüz 14 yaşındayken İnguşlara karşı edindim. (Oset-İnguş Savaşı, SSCB dağıldıktan sonra Kuzey Kafkasya’da patlak veren ilk lokal savaştı) Önce babam cepheye gitmeme engel oldu. Ben kaçtım, ardından da harpteki genç ağabeyler beni eve getirip teslim ettiler. Ancak gerçek anlamda ilk deneyimimi 2004 savaşında kazandım.

DNR bünyesinde, Kuzey Kafkaslar’dan gelen savaşçı sayısı ne düzeyde aşağı yukarı?

Yakın zamana kadar, özellikle de bu yılın başına kadar, somut olarak da II. Minsk Anlaşması imzalanana değin 400, belki de en fazla 500 savaşçı vardı bizim oralardan. Ancak Şubatın ortasından itibaren bunların önemli bir kısmı Kafkasya’ya geri döndü. En fazla 150 civarı asker kalmıştır şu an.

Sıcak savaş sürecinde hangi tarihlerde ve hangi muharebelerde bulunduğunuz bu süreçte?

26 Mayıs’ta Donetsk Havalimanı’nda çatışmalar başlayınca, direnen 130 kadar halk milisi vardı. Bizler tam o tarihte havaalanının içine girerek üst katlara çıktık ve terminali savunmaya başladık. Havalimanında tam 100 arkadaşımızı kaybettik. Ardından Vostok Taburu’ndan diğer bölükler de desteğe geldiler. Benim için genel olarak birinci cephe Gorlovka kentinde 20 Mayıs’ta açıldı. Sonrasında havalimanı... Ardındansa 5 Haziran itibariyle Rusya sınırında yer alan Marinovka yerleşim biriminde 3. cephe açıldı. Burada başta 120 kişilik bir kuvvetken, ateş kesildikten sonra 78 kişi hayatta kaldık. Hatta burada etrafımız tamamen sarılınca Rusya tarafına geçmek zorunda kaldık. İşte o sırada ağır yaralandım gözüm, ayak ve kollarımdan. Döndükten sonra da gözümdeki sorun sürünce, 2 haftaya Moskova’ya tedaviye yollandım.

Peki döndükten sonra?

Temmuz’da gelmemin ardından Saur Magila’da savaştım. Tam 2 hafta boyunca oradaydık. Sonrasında ise Yasinovataya’ya (Donetsk’in komşu kentlerinden) gittik. Eylül ve Ekim boyunca, birinci ateşkes sayesinde az çok dinlenebildik. Sonraysa bu yıl art arda Ugligorsk ve Debaltsevo bölgelerinde çarpıştım.

I. Minsk Antlaşması’nı halk milisleri nasıl karşıladılar?

Donbass savaşçıları genel olarak kuşkuyla baktılar ve çok da olumlu karşılamadılar. Bu arada ben Yeni Rusya (NovoRossiya) (DNR ve LNR’nin ortak yönetimi) düşüncesine nötr, biraz da kayıtsız yaklaşıyorum.

Askeri olarak ilerleme hedefleriniz ne? Ne amaçlıyorsunuz?

Savaş er ya da geç yeniden başlarsa bir sonraki cepheler muhtemelen Kharkov veya Odessa bölgeleri olacaktır. Pek çok halk milisinin de genel düşüncesi bu yönde. Benim kanaatim gelecek yılın bahar aylarına kadar Kharkov ve Odessa’da yeni çatışmalar yaşanabilir.