Neredeyse 'boş yok'!

Neredeyse 'boş yok'!
Neredeyse 'boş yok'!
Yeni Gossip albümü 'A Joyful Noise'u dinlemediyseniz kendinizi nelerden mahrum ettiğinizi bilmiyorsunuz demektir. Synth ve alternatif pop üzeri bol dans ritimli 'A Joyful Noise' sonrası Beth Ditto ve ekibi artık devler liginde
Haber: SARP DAKNİ / Arşivi

Artık Beth’in büyüsünden midir yoksa Brace ve Hannah’nın yeteneğinden mi bilinmez, elimize verdikleri en son oyuncak ‘A Joyful Noise’tan kolay kolay sıkılmak mümkün olamayacak gibi görünüyor. Üstelik yeni bir albüm yapsalar bile bu durum değişmeyebilir. Bu albüm onları artık tamamen devler ligine yerleştirdi diyebiliriz. 1980’lerde Stock-Aitken-Waterman’ın insanlar üzerinde nasıl bir etkisi varsa bugün Xenomania ekibinin Cher, Kylie Minogue ve Sugababes için yaptığı prodüksiyonlarla popüler müziğe verdiği yeni şekil de tartışılamaz. Dolayısıyla prodüksiyon koltuğunda Xenomania’nın kurucusu Brian Higgins’in olduğunu bilerek beklediğimiz albüm, yayımlandığı mayıs ayından beri onu dinleyen herkesi hop kaldırıp hop oturtuyor. Yani en azından beni öyle... 

Bu satırları yazarken belki 150. kez baştan sona dinlemiş olabilirim. Diğer yandan kritiklere baktığımızda şaşırtıcı bir manzara ile karşılaşıyoruz. Synth ve alternatif pop üzerine bolca dans ritmi eklendikten sonra ortaya çıkan ‘A Joyful Noise’, The Guardian ve NME yazarlarını hiç memnun edememiş. Gerçi Beth ve çetesinin bu durumu çok umursadığı söylenemez. Albümden alınma ilk single ‘Perfect World’ü radyo ve televizyonlarda fazlasıyla dinlemiş ve izlemiş olmalısınız. Ta baştan sizi ele geçiriveren bu şarkı, albümün genel havası hakkında da yeterli fikir veriyor aslında. Brian Higgins bu kez özellikle 90’lardan aşina olduğumuz melodi ve ritimlere odaklanmış. Beth’in hiç zorlanmadan ortaya koyduğu yüksek enerjili vokali de bu atmosfere fazlasıyla yakışıyor. Kendi çapında ciddi bir patlama yaşayan ikinci single ‘Move In The Right Direction’ için de yine sanki 90’lardan fırlamış gibi bir video çekilmiş. Beth’in enerjisi neredeyse ekranın kenarlarından dışarıya doğru fışkırıyor. Genelde oldukça yüksek tempolu dans şarkılarıyla donanmış olan albümde ilk dikkatimi çeken şarkılar albümün en güzel şarkısı olduğunu düşündüğüm ‘Get Lost, Get A Job’ ve son derece şık ‘I Won’t Play’. Çok kişisel bir yorum olmakla birlikte neredeyse ‘boş yok’ diyebilirim. Eğer hâlâ dinlemediyseniz kendinizi nelerden mahrum ettiğinizi bilmiyorsunuz demektir. Çok yaşa Gossip!