09/04/2007 (6575 defa okundu)

M. Serdar Kuzuloğlu

İnternetin yeni bir nesil yarattığından bahsediyordum. Diliyle, esprisiyle, tamlamalarıyla, simgeleriyle 'dışarıdakilerin' anlamasının imkânsızlaştığı bir yaşam kuruyor. Taksim metro istasyonunda bir kere daha hatırladım bunu. Binlerce insanın yürüdüğü tünelde bir klarnet ve kemandan oluşan ikili 'Those were the days' şarkısını çalıyordu. Nakarat kısmına denk geldiği anda bir anda kıdemli internetçiler belli oldu. Abartıyorum sanmayın; önce onlarca, sonra onlardan güç alan yüzlerce el havaya kalkıp malum replikleri seslendirdi! Yanda yürüyen amcalar ve teyzeler öğlen vakti hiç anlamı yokken kulaklarına çalan bu galiz küfürlere sinirlenecek gibi oldu ama bunca insanın ortaklaşa katıldığı bir eylemin şaşkınlığından unuttular. Olayın patladığı YouTube sayfasındaki veriye göre ben bu yazıyı yazdığım sırada 682 bin 645 defa izlenmişti o video. Spor kategorisindeki milyonlarca görüntü arasında en çok izlenen 97'nci, en yüksek puan alan beşinci video olmuş. Diğer video sitelerini ve e-posta trafiğini de katınca milyonu geçen sayıda insan için o şarkı artık bambaşka bir şifre.
Geçen hafta dayanamayarak yeniden Second Life'a adım attım. Zor kurtulmuştum bu sanal dünyadan. Bilmeyenler için özetlemek gerekirse
Second Life yani İkinci Hayat, milyonlarca kişiye illallah dedirten çöp reklam postaları (spam) yollayarak milyonlarca dolar kazanan Linden Labs firmasının kurduğu bir oyun. Sanal bir dünya içinde herkes kendi karakterini yaratıyor ve bu alt evrende varlık kazanıyor (Benim karakterimin ismi Wanderer Heron).
Birkaç küçük ek bilgi belki kafanızda daha anlamlı bir resim yaratabilir. Second Life'ın üye sayısı 5 milyon 334 bini geçiyor. Sadece geçtiğimiz iki ay içinde bağlananlar 1.5 milyonun üstünde. Herhangi bir saatte en az 30 bin oyuncu aktif. Üyelik ücretsiz ancak bu sanal âlemde kendinize bir arazi almak, ev kurmak, eşya dizmek, üstünüze başınıza kıyafetler geçirmek ücretli. Linden adlı özel bir para birimi var ve sahip olmak için gerçek dolar yatırıyorsunuz. Elbette siz bir şeylere harcarken birileri de kazanıyor. Örneğin Second Life'taki sanal karakterlere sanal elbiseler diken sanal terziler var. Böyle bir şey için insan para harcar mı diye düşünüyorsanız günde 1,.5 milyon (gerçek) doların bu oyun içinde el değiştirdiğini bilin.
Sanal Âlem sayfasının takipçileri geçen sene yazılım devi IBM'in bu oyun içinde sanal mağazalar oluşturmak için 10 milyon dolarlık bir kaynak ayırarak özel bir birim kurduğunu hatırlayacaktır. Hatta ünlü
haber ajansı Reuters, oyun içindeki gelişmeleri aktaran özel bir muhabirlere bile sahip. Bu şanslı arkadaşlar gece gündüz oyun içinde takılıp 'iş yapıyorlar'. Hayatının çoğunu bu sanal evrende geçiren insanlar biliyorum. Gerçek hayatta sahip olamayacağınız şeylere, ulaşamayacağınız şöhrete, kazanamayacağınız yeteneklere burada sahip olmak mümkün. Bunlar size saçma gelebilir ancak oyunun içini dolduran milyonlar öyle sandığınız gibi aklı bir karış havada, ayran budalası kişiler değil. İkinci hayat zamanla birinci hayatın dertleriyle de tanıştı. Kumar, fuhuş ve yasadışı ürün satışı son zamanların 'popüler' sorunları. Eh, sanal mafya da eksik değil elbet.

Sanal nerde başlar, nerde biter?
Bense Perihan Mağden'in e-posta adresini soran ve malum yarışmadaki performansından dolayı 'gazetemizde çalışan' Oray Eğin'i protesto eden okur mektuplarından artakalan vaktimde buraya mesleğim gereği olaylardan geri kalmamak için mi, sanal hayat daha tatlı geldiği için mi döndüğümü düşünüyorum.
Sahiden bu milyonlarca insanı buraya çeken nedir? Belki de bundan önce hayatında hiçbir sosyal kampanyaya beş kuruş hayrı geçmemişlerin TV yarışmalarına oy kullanmak ya da şarkı çaldırmak için harıl harıl yüksek tarifeden SMS yollayanları düşünmek gerek. İnsanlar aslında hiçbir karşılığı olmayan sanal nesnelere neden para verir? Bu tip oyunlara on binlerce dolar harcayanlar var. Sonuçta alınan şey bilgisayar ekranında bir görüntü. Bütün bunları açıklamak için basit kalıpların dışında bir bakış açısına ihtiyaç var. Yoksa '5 milyon dangalak' diye kestirip atmak zorundayız. Seçim sizin.
Posta kutuma düşen bir e-mektup ne kadar sanalsa, bu ekranın içindeki milyonlarca insan sureti de o kadar sanal. Öteki uçlarında sizin, benim gibi kanlı canlı, gerçek insanlar var. Bayramı seyranı kısa mesajla tebrik etmeyi kabullenen insanlık elbet bir gün bunları da sıradan ayrıntılar olarak yorumlayacak. Hafızamda altı-yedi sene önce 'E-posta da neymiş, gerçek bir mektubun yerini tutar mı?' şeklindeki hayıflanmalar hâlâ taze. Bugün o insanların çoğu postanenin yolunu unuttu.

 Haberle ilgili siteler

» getir.net/mgc
» secondlife.com
» secondlife.reuters.com