Haluk Şahin

20/03/2005 (768 kişi okudu)

Üç aylık kış arasından sonra bahçeye döndüm.
Önceki yıllardan biliyorum: Bahçıvanın kıştan sonra bahçeye geriye dönüşü, düşman istilasına uğradığı için kaçılmış bir kente geri dönüşe benzer. Baharla birlikte yeniden dost ellerdedir...
Dönüş yolunda içini merak kemirir durur. Geride bıraktıklarını merak eden bir baba gibi sorular geçer aklından: Acaba defne nasıl? Ya ılgın? Karabiberler? Zeytinler? Gingko biloba? Ötekiler?
Kışı atlattılar mı? Donlarda, fırtınalarda dolularda, saldırılarda kimler öldü, kimler kaldı? Kimler hasta, kimler yaralı?
Bahçeye varır varmaz koşar adım tekmil alınır:
'Fıstık çamları?'
'Yapraklarda hafif kavrulma var ama telefat yok.'
'Badem ağacı?'
'Çoktan açmış olması gerekirdi, kupkuru... Demek ki sizlere ömür.'
'Bücür erik?'
'Bembeyaz çiçeklerle donanmış bile...'
Bahardır. İnsanlığın en büyük inatlaşmalarından birisi yeniden başlamaktadır:
'Entropy' ile düzen arasındaki kavga... İnsan ile doğa arasındaki zıtlaşma. Ekilen tohumlarla ayrık otlarının çekişmesi...
Bahçe ile bahçıvan uzlaşıncaya kadar epey kayıp verilir.
Sonunda, (bazen yıllar alır bu süreç) bahçıvan dersini alır: Doğaya şımarıklığın sökmediğini öğrenir. Her şeyin bir yeri ve zamanı olduğunu öğrenir. Sabretmesini öğrenir. Doğada bir alt-üst ilişkisinin olmadığını öğrenir.
Kendisini bir ot, bir ağaç gibi görmesini öğrenir...
Kibirini yener. Ne kadar uğraşırsa uğraşsın, ne kadar sularsa sulasın, hangi gübreleri kullanırsa kullansın, mayısta kır çiçekleri ve gelinciklerle kaplı tarlalar kadar güzel bir bahçe yaratamayacağını öğrenir.
Mart ayında arkadaki tepeden tel örgüyü atlayıp kendi bahçesine kadar inmiş olan pembe, beyaz, mor anemonlar bunun habercisidir...
Tevazuyu öğrenir. Rüzgârın sesini duymayı ve sözünü dinlemeyi öğrenir.
Sessizce teşekkür etmesini öğrenir.
Geri vermesini öğrenir.
Onarım zamanıdır.
Kış bitti. Bahçenize döndünüz mü?

Yazdır | Yolla | Arşive Ekle