Gülay Semercioğlu'nun 'Kinetik Çizgi' başlıklı sergisi Pi Artworks'te.

'Resimlerini' içinden elektrik akımı geçebilen yalıtılmış bobin telleriyle yapan Gülay Semercioğlu, 'eril' kalıpları çağrıştıran bu malzemeleri, toplumsal roller açısından kadınla özdeşleştirilen örme tekniğiyle bir araya getiriyor

20/12/2006 (1305 kişi okudu)

AHU ANTMEN (Arşivi)

Elişi ve endüstriyel bir arada
'Kinetik Çizgi' başlıklı sergi, bu çok ince tellerin gerilmesiyle oluşmuş soyut kompozisyonları bir araya getiriyor. Resimlerin katı, geometrik yapısı, metalik etkisi ve soğuk yüzeyleri, geleneksel olarak kadınlarla özdeşleştirilen duygusal, yumuşak, süslü gibi sıfatları devre dışı bırakıyor. Geleneksel ve modern'i, elişi ve endüstriyel'i, dişil ve eril gibi kodları karşı karşıya getiren sanatçı, uçlar arasındaki gerilimi gözle görünür kılıyor. Semercioğlu'nun, bu açıdan, 1970'lerden günümüze uzanan feminist sanatsal üretim bağlamında geleneksel 'el işlerine' saygınlık kazandırmak için yoğun bir mücadele veren kadın sanatçıların açtığı yoldan yürüdüğünü söyleyebiliriz. Fakat bir de salt görsel algımıza dayanarak bakarsak bu resimlere: Görsel hazzı amaçladıkları da ortada. Işıkla titreşen tellerin yarattığı yanılsama etkisiyle adeta hareket eden kompozisyonlar, serginin başlığının da işaret ettiği gibi gerçekten de 'kinetik çizgi'lerle oluşturulmuş. Işık çok önemli bir etken, açıkçası resimlerin daha iyi bir ışıklandırmayla çok daha güçlü bir etki bırakmaları mümkünmüş gibi bir görünüyor. İnsan bu resimlerde gözle dokunduğuna bir de elle bakmak istiyor; resim yüzeyindeki gerilime elini süresi geliyor!
1990'ların başından itibaren katıldığı sergilerde çeşitli ödüller alan Gülay Semercioğlu, ilk resimlerinde üç boyutlu mekân algısının iki boyutlu yüzey üzerinde nasıl gösterilebileceğiyle ilgileniyordu. Zamanla bu arayışını tipik bir minimalist tavırla 'gerçek mekânda gerçek malzeme'yle gerçekleştirilen mimari çağrışımları olan alüminyum kurgulara taşıdı. Resim ve heykel arasındaki sınırlarını da sorgulayan bu yapıtlar yerini son dönemde emaye bobin telleriyle gerçekleştirdiği örgü resimlere bıraktı. 'Kinetik Çizgi' ise, alüminyum panolarıyla örgü resimlerinin buluştuğu ortak bir nokta olarak görünüyor. Diğer yapıtlarına kıyasla daha dekoratif bir çizgide dursa da bu yapıtlar, artık 40'ına yaklaşmasına rağmen bence hak ettiğince tanınmayan Semercioğlu'nun sağlam sanatsal temelini ve işine saygısını gösteren had safhada titizliğini ortaya koyuyor. 13 Ocak'a kadar.

Yazdır | Yolla | Arşive Ekle