Bazı inişlerin çıkışı vardır!

Bazı inişlerin çıkışı vardır!
Bazı inişlerin çıkışı vardır!
Kaiser Chiefs, yeni albümlerinde hiç olmadıkları kadar sert ve isyankâr. Ama "isyan edelim de çok abartmayalım" hissi, kimliksizliğin de sebebi.
Haber: ASYA ROBINS / Arşivi

2005’te ilk Kaiser Chiefs albümü ‘Employment’ı beynimize kazıyan, ‘I Predict A Riot’ ve ‘Oh My God’ gibi şarkılardaki naiflik ve muazzam melodilerdi. Öncesinde Beatles ve The Doors izlerini taşıyan, sonrasında da Lily Allen gibi isimlere ilham kaynağı olmuş Kaiser Chiefs, 2014’te yeni albümleri ‘Education, Education, Education & War’u bizlere sundu. İsmi Tony Blair’in ‘Education, Education, Education’ adlı 1997 seçim konuşmasından gelen bu albümün sonuna ‘& War’un eklenmiş olması, grubun dünyaya bir mesaj vermeye çalıştığına dair ilk ipucu. 2012 sonlarında grubun atardamarı, davulcusu ve bestecisi Nick Hodgson, grubun 2008 ve 2011 yıllarında çıkardığı albümler ile yaşadığı başarısızlıklarından dolayı gruptan ayrılmıştı, biz de böylece Kaiser Chiefs’e başsağlığı diledik. Meğer yanılmışız, kritik bir düşüşten dimdik çıkmayı başardılar, hem de hiç olmadıkları kadar ciddi ve hiç duymadığımız kadar sert bir ses ile.
Toplam 10 şarkıdan oluşan bu albümün yüzde 70’i daha önceden de müziklerinde kullandıkları marş havasında ilerliyor. Albümün ilk şarkısı ‘The Factory Gate’ en öne çıkanı. Tüyler ürpertici synth’ler ve gitar akorları ile hâlâ fabrikaların günümüzde de işçiler için nasıl bir eziyet olduğunu haykırıyorlar. Ürkütücü ve bol bağırışlı bir girişle.
Arada ‘Coming Home’ ve ‘Meanwhile Up In Heaven’ şarkıları ile tempo düşüyor, ortam yumuşuyor. Bu sefer şarkıları, içinde politikayı da barındırıyor. ‘Cannons’ şarkısında yer alan, Bill Nighy’nin okuduğu şiir , savaşın ne kadar merhametsiz olduğundan bahsediyor: “Cehenneme doğru yürürken, kâfirler dizlerinin üstüne düştü, milyonlarca insan da bunu büyük ekran televizyonlarda izledi”. Fakat albümün totalinde bir arada kalmışlık hissediliyor. Tam olarak kimliğini saptayamamış, Blair’in konuşmasından alıntı yapmak için geç kalmış, biraz isyan edelim ama çok da abartmayalım tarzında bir albüm olmuş. Yine de başta solist Ricky Wilson olmak üzere gruba bu kadar azimli bir dönüş yaptıkları için şapka çıkartmamak imkânsız.


    ETİKETLER:

    Seçim

    ,

    Beatles

    ,

    mars

    ,

    The Doors

    ,

    Şiir