Bildik ilhamlardan değil

Bildik ilhamlardan değil
Bildik ilhamlardan değil
Haber: ERMAN ATA UNCU - erman.uncu@radikal.com.tr / Arşivi

“Malzemeyi soyutlayan bir sanatçı değilim. Malzemelerin ne gibi yaşamlar doğurabileceğini merak ediyorum.” Sarkis, sene ortasında Galeri Mana’daki ‘İkiz’ gösterisi (sergi, sanatçının tercih etmediği bir tabir) için böyle diyordu. Meali, Sarkis’in işlerinin her zaman yer aldıkları mekânla yakın bir ilişki içinde olması... Arter’in üçüncü katında izleyicisini bekleyen ‘Cage/Ryoanji’ yorumu tam da Sarkis’in bu özelliğinin teyidi... Mekân, alt alta dizilmiş uzun panellerde 96 adet suluboyayla karşılıyor izleyeni. Suluboyayla nokta nokta ilerleyen bu çizgiler, ses dalgalarının farklı bir düzlemde hayat bulmuş halleri... Uzaktan bakınca boşlukta dans ediyorlar, yakınlarına gelince de hareketlerinden hiçbir şey kaybetmiyorlar.
Sarkis’in dans eden noktalarının ilhamı John Cage’in Zen bahçesi Ryoanji’nin etkisiyle yaptığı bestenin solo flüt versiyonu. Tabii ki işin içinde Sarkis ve Cage gibi isimler olduğunda akla ilk geldiği anlamıyla ilhamdan söz etmemiz zor. Gidiş ve dönüş hatları belirgin bir ilham değil bu. Yine Sarkis’in kendi jargonuna başvuralım, iki sanatçı arasında bir alışveriş söz konusu. Kudsi Erguner ve Jean-François Lagrost’un Sarkis noktalarından ilham aldığı ve mekâna yayılan müzik de bu alışverişi başka bir boyuta taşıyor. Boşluğu kullanan Sarkis’le sessizliği kullanan John Cage bu eserde uyumlarını gösteriyor. İşin odağında Zen bahçesi olduğu düşünüldüğünde daha da anlamlı bir durum.