Dünyevi kriterler eksik kalıyor

Dünyevi kriterler eksik kalıyor
Dünyevi kriterler eksik kalıyor

Outsider müzisyenlerin en bilineni Scott Walker, avangardın sınırsız tahayyül gücü ve denemeci cesaretiyle 69 yaşında da tanımsız ve asla tüketileme

Tatminsizlik çağında Scott Walker dinlemenin yarattığı şok etkisi sarsıcı büyüklükte. 69 yaşındaki sanatçının yeni işi 'Bish Bosch', normal olan hiçbir şeyi barındırmıyor.
Haber: SEDA NİĞBOLU / Arşivi

Şu günlerde sanattan sanal âleme kadar her alanda kullanılan anlamıyla ‘tuhaf’ her şeyden öte eğretiliği, rahatsız sosyal durumları, sınırsız saçmalamaları ve her nevi absürdlüğü tanımlarken ona duyulan uyuşturucu benzeri ihtiyaç arttıkça artık hiçbir şey yeterince tuhaf gelmiyor. Böyle bir tatminsizlik noktasında Scott Walker dinlemenin yarattığı şok etkisi sarsıcı büyüklükte.
Onun uzunca bir aranın ardından ‘Tilt’le yeniden ateşlediği tuhaflığı, müzikal fikir teatilerinde artık pek de sık başvurulmayan avangardın sınırsız tahayyül gücü ve denemeci cesaretinden geliyor. Bish Bosch sunduğu ses malzemesinin niteliğinden ziyade dağıldığı (ve toplamamayı tercih ettiği) yönlerden dolayı 69 yaşındaki sanatçının son dönem albümleri içerisinde en karmaşığı, senfonik kelimesinin belki en az yakıştığı, ama diğer yandan en doğrudan ve basit fikirlere sahip olanı. Tuhaflık ve benzersizlik; çekiç gibi kick-drumlar, çeşitli nesneler ya da vücudun ürettiği sesler , kakafonik yaylılar, bazen inleyen, bazen çığıran ve eşsizliğine rağmen arka plandaki kuralsız düzenlemeleri bastırmayan vokallerle albüme nokta vuruşu şeklinde girmektense onun tamamını oluşturuyor.
‘Outsider’ müzisyenlerin en bilineni, güzellik çirkinliğe, çirkinlik güzelliğe dönüşürken kendi yaptığını sürekli yakıp yıkıyor, normal olan hiçbir şeyi bünyesinde barındırmıyor. ‘Phrasing’de “Pain is not allowed” diye bağırırken devreye giren oynak perküsyon ve onu sonlandıran punk- rock gitarlar ne istisnai ne de absürd; onun içinde varolduğu gerçekliğin ta kendisi. Yüzey ve derinlik, uçarılık ve ciddiyet arasında yön duygusunu kaybederken ne Scott Walker’ın ne de ‘Bish Bosch’un sırrına vakıf olmak mümkün değil ve çekirdeğe ulaşmanın bu mümkünatsızlığı yüzünden zamansız değil de tanımsız ve asla tüketilemeyecek bir albüm bu. Yılın en iyi albümü diyebilmek için sanki biraz daha bu dünyalı olması, bu dünyanın kriterlerinden daha fazlasını barındırması gerekirdi.


    ETİKETLER:

    Rock

    ,

    sosyal