Eski yara, yeni merhem

Haşin rüzgarlarca dövülen sarp kayalıkların üzerine kurulu, dalgalı bir sahil şeridinin ucuna ilişmiş Newfoundland...

Haşin rüzgarlarca dövülen sarp kayalıkların üzerine kurulu, dalgalı bir sahil şeridinin ucuna ilişmiş Newfoundland, yani Kanada'nın kuzeydoğusu, Shipping News / Çok Özel Haber'in büyük kısmına mekan oluşturuyor. Sis, ve halkın yalıtılmışlıkla şekillenmiş ruhları, filmin manzarasını tamamlıyor. Kahramanımız Quoyle (Kevin Spacey) de, hayattaki yerini burada buluyor. Ailesinin memleketi Newfoundland'e yerleşmeden öncesinde, Quoyle tamamen kayıp bir karakter.
Bir gazetenin baskı bölümünde çalışırken, hem çok kötü bir eş hem de kötü bir anne olmayı aynı anda başarıyla yürüten Petal (Cate Blanchett) sayesinde boynuzlarını her
gün biraz daha geliştiriyor.
Petal'la yolları ayrıldığı dönemde babasını da yitirince, altı yaşındaki kızı Bunny'yi (Gainer üçüzleri) yanına alarak bulunduğu diyardan göçmeye karar veriyor. Bu ikiliye Quoyle'un halası Agnis (filmin en çok beğenilen performanslarından biriyle Judi Dench) de bir anne figürü olarak eklenince, Newfoundland'de yepyeni bir yaşama atılıyorlar. Bu, bir yandan olumlu kapıların açılacağı, bir yandan da aile geçmişlerinin birikmiş kirli çamaşırlarını, sepetinden çıkıp ortaya saçılmış halde bulacakları bir yaşam. Cinayet, ensest ve tecavüz, sepetteki çeşitlerin sadece bir kısmı. Kahramanımızın önünde, bunlarla yüzleştiği zaman açılmaya başlayan olumlu kapılar ise, yerel bir gazetede muhabirliğe atılmasına, dul bir kadınla (Julianne Moore) romantik münasebetine ve nihayetinde de, bir ömür boyu sırtından eksik olmamış yükleri atarak kendine hayatta anlamlı ve huzurlu bir yer edinişine açılıyor.
Biraz makyaj
Çok Özel Haber, İsveçli yönetmen Lasse Hallström'un çoğu filmi gibi, 'edebiyattan beyaz perdeye' kuşağına ait. Hallström'u What's Eating Gilbert Grape?, My Life as a Dog, Cider House Rules / Tanrının Eseri Şeytanın Parçası ve son olarak da damaklarda kalın bir şeker tortusu bırakan Çikolata'dan anımsayabilirsiniz. Yeni filminin kaynağı, E. Annie Proulx'un Pulitzer ödüllü romanı Shipping News. Romanın, hikayesinden çok, diliyle öne çıkmış olması, senaryo yazarı Robert Nelson Jacobs ve Hallström'un işini kolaylaştırmıyor. Gerçi onlar da, kitabın takdir görmesini sağlayan başlıca neden olan, bıçak gibi keskin traji-komik bakışla birebir örtüşecek bir film yapmaya fazla meraklı görünmüyorlar.
Öncelikle filmle roman, işlevi en yüksek konuda, yani ana karakter Quoyle'da, birbirinden farklı tercihler yapıyor. Proulx'un çizdiği Quoyle, kızıl saçları geriye atılmış, boyunsuz, göz rengi plastik bir yansımaya sahip, hilkat garibesi kabilinden bir adamcağız ve tüm bunların da, karakterinde ister istemez mühim bir etkisi var. Filmi kederli bakışlarla geçiren Kevin Spacey ise, ustaca kullandığı oyunculuk tekniğinin tüm ince ayarları bir yana, bildiğimiz gibi. Bu anlamda, çoğu eleştirmen,
sergilediği her zamanki A sınıfı oyunculuğa karşın, Spacey'nin rol için çok yanlış olduğunu düşünüyor. Hatta New York Times'dan Stephen Holden'a göre, "Spacey'nin performansı bu rol için fazla hesaplı, ve kendisinin fazlasıyla bilincinde. Diğer performanslar ise filme denge getiriyor." Genel kanı itibarıyla Çok Özel Haber, karakterlere biçim veren diğer kimi durumlara
ve geçmişlerinde iz bırakan olaylara da birkaç ölçü yumuşatıcı katıyor. Hikayenin bu halinde, ağır, travmatik hadiseleri, estetik bir süzgeçten geçirilmiş, biraz makyaj yapılmış olarak izliyoruz. Dolayısıyla, mevcut her unsurun hoşa giderliği artıyor. Yine Holden'a göre, tüm bunlardan şu sonuç çıkıyor: "Tatlı ve tuzlu bir şiir: romanın karakterleri ve olaylarının, düşsel flashback'lerle süslenmiş, dikiş yerleri olmaksızın dokunmuş ve güzelce tasnif edilmiş hali." Filmi son tahlilde, seyirciyi memnun eden cinste bir orta yol yolcusu olarak görenler de var; BBC Online'dan Nev Pierce gibi: "Birkaç saati boşa harcamak için, hazmı kolay, şık, hoşa gidecek bir drama."