"Her kim hatırlıyorsa, orada değildi"

"Her kim hatırlıyorsa, orada değildi"
"Her kim hatırlıyorsa, orada değildi"
Haber: SEDA NİĞBOLU / Arşivi

Seneler önce bir Berlin konseri sırasında techno partileri için kullanılan bu deyişi, “kimilerinin dünyanın en yavaşı” olarak tanımladığı kendi müzikleri için şaka yollu sarf etmişti Alman grup. Onların müziğini dinlerkenki unutma hali, kendinden geçme ya da dünyevi olana kendini kapatma hali değil. Onun yerine alabildiğine dibe, derine çökme; zaman ve mekân duygusunu yitirme... Bir saniye ya da düzensiz bir vuruş sonsuzluk kadar uzun gelebilir. Bir sonrakinin yerini alan her saniye kafaya daha da kazındığından dünya durana dek de dinleyebilirsiniz onları. Metalden gelip yarattıkları, caz ve ambient’ın en zifiri karanlık karmasının tanımı hiç değişmedi. Her birinin kendine has bir kimliği olsa da tüm Bohren albümlerinin parçalarını alıp karıştırıp aynı hissiyatla dinlemek mümkün. Kimse favori Bohren parçasından bahsetmez genelde, zaten bahsedilen şey tektir. Bu kendine haslık yüzünden sonsuza dek aynı şeyi yapsalar da kimse şikayetçi olmayacak.
En ağır müzikleri genelde en sert geçmişlerden gelenlerin yapması gibi, en sağlam mizah da en ciddi adamlardan geliyor. Aynı konserde -ki bir metal festivali kapsamındaydı- “toplumumuzda yaşlılığa itibar edilmiyor, ama bizim grubumuzda bunun tam tersi” demişlerdi. O kara mizah albümlerine müzikleriyle olmasa da kapak ya da son ‘Pembe Işıkta’ ya da ‘Tıraşsız’ gibi parça adlarıyla sızıyor. Mike Patton’lı mini albüm ‘Beileid’in üç sene sonrasında gelen ‘Piano Nights’la ilgili Bohren diskografisi hakkında halihazırda söylenmiş olanlara eklenecek hiçbir şey yok. İsme ve ilk parçanın sanki karanlık odaya biraz ışık vuruyormuş hissi yaratan caz baladı havasının ardından her şey yine eski halini alıyor: Aralığı geniş ritimler, vibrafon, alametifarikaları Fender Rhodes, ambient altyapı, saksofonun akla getirdiği varolmayan film kareleri... Belki ‘Dolores’ ya da ‘Midnight Radio’nun bir ton daha koyu oluşuna daha fazla kapılmak olası ama sonsuzluğa uzanan parçalar listesinin uzamasının verdiği keyfi hiçbir şey azaltmıyor.


    ETİKETLER:

    Dünya

    ,

    caz

    ,

    Mizah

    ,

    film

    ,

    kapak

    ,

    zaman

    ,

    Karanlık