Hoffman'dan operaya saygı duruşu

Hoffman'dan operaya saygı duruşu
Hoffman'dan operaya saygı duruşu
Haber: SERHAN BALİ / Arşivi

Usta oyuncu Dustin Hoffman’ın ilk yönetmenlik denemesi ‘Dörtlü’ (Quartet) filminde Verdi’nin ‘Rigoletto’ operasından bir sahne seslendirecek emekli müzisyenler ekibinden tenor Reginal Paget (Tom Courtenay), filmin geçtiği yegane mekan olan Beecham House Huzurevi’ne müzik dersi almaya gelen gençlere operayı şu klişeyle anlatır: “Karakterin vurulduğunda yere yığılıp ölmek yerine şarkı söylemeye devam ettiği sahne eserine opera denir.”
Özündeki bu ‘tuhaflık’ nedeniyle, opera yapay bir sanat , operacılar da bu dünyaya ait olmayan varlıklar olarak algılanır zihinlerde. Oysa ‘Quartet’te izlediğimiz ‘emekli operacılar’ ne kadar da doğal ve ‘bizden biri’ gibiydiler... Hoffman’ın İstanbul Film Festivali’nde gösterilen ilk filminde, sahne anılarıyla birlikte yaşadıkları huzurevini batmaktan kurtarmayı hedefleyen emekli müzisyenlerin bu amaçla düzenlenecek hayır konserinde ‘Rigoletto’dan dörtlüyü icra etme çabaları konu ediliyor. Yaşlanmayla birlikte seslerini kaybeden ama sahneden inmeyi bir türlü kabullenemeyen diva’lar ve divo’lar, ‘kariyer’ uğruna harcanan özel yaşamlar, artık kimsesi kalmamış yıldızların destek almak için birbirlerine dayanmaları ve daha nice insani duygu ve durum, İngiltere ’nin muhteşem doğa manzaraları eşliğinde, mizah dozu yerinde sakin bir anlatım ve güçlü oyunculuklarla perdeye yansıtılmış.
Bir dönemin mağrur primadonnası Jean Horton rolünde Maggie Smith’in adeta döktürdüğü filmde çağımızın opera efsanelerinden Galli soprano Gwyneth Jones’u huzurevine yerleşmiş emekli diva Anne Langley rolünde kısa da olsa izlemek güzel bir sürprizdi. Meraklısına not: Film ilhamını, bu yıl 200’üncü doğum yıldönümünde andığımız besteci Giuseppe Verdi’nin emekli müzisyenler için Milano’da kurduğu ve bugün de ayakta olan huzurevinden almış.