Iron Maiden: Bu bir metal direnişi!

Iron Maiden: Bu bir metal direnişi!
Iron Maiden: Bu bir metal direnişi!
Heavy metal efsanesi Iron Maiden ve 20 bin civarındaki hayranı, İnönü Stadyumu'nu bu defa sözlük anlamıyla yıktı! Konsere Gezi protestoları damga vurdu, tüm stad 'Her yer Taksim, her yer direniş sesleriyle inledi.
Haber: DOĞU YÜCEL / Arşivi

Iron Maiden hayranları 1998’de iki gece üst üste Harbiye Açıkhava’da, 2011’de ise Küçükçiftlik Park’ta izledikleri grubu yıllardır stadyumda görmenin hayalini kuruyordu. İşte bu hayal, 26 Temmuz 2013’te gerçekleşti. Gezi olaylarıyla birlikte her konser iptal ediliyordu, akıllarda ‘Acaba Maiden da mı iptal ediliyor’ sorusu vardı.

Daha sonra bu muammaya İnönü’nün yıkıldığı bilgisi eklendi, ‘Yıkık stadyumda konser nasıl olacak?’ diye sorar olduk. Bir dezenformasyon rüzgarı koptu gitti. Yok efendim sponsorları bilmem kimmiş, boykot edelim diyenler, sonracığıma polislerle fotoğraf ‘çekinmişler’, ‘yuh olsun’lar… Türk trollerden ne çektin be Maiden!

Konser İngiliz hard rock grubu Voodoo Six’le başlasa da asıl gürültü Anthrax sırasında koptu. Thrash’in ‘dört büyükleri’nden Anthrax, ikinci İnönü konserinde öncekine göre daha da iyiydi. ‘Antisocial’, ‘Caught in a Mosh’, ‘Got the Time’ gibi hit parçalarını sıraladılar. Ama en çok gürültü patırtı AC/DC cover’ı ‘TNT’yle koptu. Gençler bu şarkıya baştan sona öyle bir eşlik etti ki, adeta organizatörlere ‘Yıkılacak başka stad varsa AC/DC’yi getirin’ mesajı verdiler.

‘Fear of the Park!’

Iron Maiden performansına ‘Moonchild’la başladı. Geçen defa Küçükçiftlik Park’ı küçük bulduğu için “Bir dahakine buranın iki katı kadar bir yerde çalacağız” diyen ve bu dileği gerçekleşen Bruce Dickinson’ın keyfi yerindeydi. Sürekli kostüm değiştirdi, atladı zıpladı, her fırsatta aktörlüğünü konuşturdu. En kritik anonsu ‘Afraid to Shoot Strangers’dan önce geldi. “Duyduğumuza göre herkes konserlerini iptal ediyormuş. Ama Iron Maiden hiçbir şeyden korkmaz!” dedi. Seyirci “Her yer Taksim, her yer direniş”le karşılık verdi Bruce’a. Konserde tüyleri ürperten bir andı bu.

Zaten Gezi protestosu konsere damgasını vurdu. ‘Prisoner’da yüzlerce Maiden hayranı tıbbi maske takarak şarkının “Ben bir numara değilim, özgür bir insanım” mısrasına eşlik etti. Açılan pankartlardan en anlamlısı “From Taksim to Lice, Sao Paola, Tahrir, We are Blood Brothers. Resist!” idi. Bruce bu gösterilere ‘Fear of the Dark’ın sözlerini değiştirerek yanıt verdi.

Şarkıyı ilk -ve son defa- “ İstanbul in the dark, Fear of the Dark, Fear of the PARK” diyerek söyledi. Sahneye atılan bir “Maiden Turkey” pankartını da şarkıyı eksik söylemek pahasına davula bantla yapıştırması harikaydı. Sadece Bruce değil, grup da formundaydı. İhtiyar delikanlıların, şarkı aralarında bir saniye bile ara vermeden efor gerektiren şarkıları kusursuz bir performansla icra etmeleri, üstelik müzisyenliğin hakkını verirken sahnede adım atmadık yer bırakmayan enerjileri eminim genç müzisyenler için ilham verici olmuştur.

Grubun sahne şovu da nefes kesti. Alevlerle ısındık, sahneye çıkan Eddie’lerle zaman zaman güldük, zaman zaman (‘Seventh Son of a Seventh Son’ şarkısında olduğu gibi) fantastik diyarlara ışınlandık. Son şarkının bir diğer özgürlük şarkısı olan ‘Running Free’ olması da konsere ayrı bir anlam kattı. Öncesiyle sonrasıyla, şarkılarıyla, direniş tezahüratlarıyla, her anıyla Iron Maiden’ın fantastik hikâyelerinden farksız bir konsere şahit olduk. Tek kelimeyle unutulmazdı…


Maiden’dan polisli fotoğrafa tepki

İki polis memurunun Iron Maiden üyeleri Steve Harris ve Janick Gers’le çekildikleri fotoğraf, sosyal medyada tepki doğurmuştu. Grubun menajeri Rod Smallwood’un bu duruma çok üzüldüğünü öğrendim. Smallwood, hayranlara bir çağrıda bulunuyor ve grupla çektirdikleri tüm fotoğrafları paylaşmalarını istiyor. İşin aslı şu ki, Iron Maiden üyeleri gittikleri şehirlerde yürümeyi seviyorlar. Bunu yaparken diğer dünya yıldızları gibi badigard sürüsüyle dolaşmıyorlar. Kendilerine ricada bulunan herkesle de fotoğraf çekiliyorlar. Şahidim; 1998’de Steve Harris tüm Taksim’le fotoğraf çektirmişti neredeyse. Kısacası büyütülecek bir konu değil.