Kalabalık ama sessiz sakin bir kutlama gecesi

Kalabalık ama sessiz sakin bir kutlama gecesi
Kalabalık ama sessiz sakin bir kutlama gecesi

Berlin Duvarı?nın yıkılışının 20?nci yıldönümü etkinlikleri önceki akşam Brandenburg Kapısı yakınında gerçekleşmişti. FOTOĞRAF: AFP

Haber: DİLAY YALÇIN / Arşivi

BERLİN - Şenlikler aslında günler öncesinden başladı. İkinci Dünya Savaşı sırasında neredeyse tamamen yok olan, duvarın yıkılışının ardından tamamen yeniden yapılandırılan ve tek orijinal duvar kalıntısına sahip olan Potsdamer Platz’ta noel marketi ve duvarın yıkılışının 20’inci yılı kutlamaları birleşmişti. Kaldırımın bir tarafında insanlar hamburgerlerle yapay bir buz dağından kayıyor, diğer tarafında ise duvarın yıkılışını temsilen yerleştirilen dominoların yanında fotoğraf çektiriyorlardı.
Herşeyi televizyondan seyretmeyi seven bazı Berlinliler hariç herkes 9 Kasım’ı bekliyordu. Önceki akşam Berlin’in sembolü Brandenburg Kapısı’nda yaklaştığımızda bu günü bekleyen herkes orada çoktan toplanmıştı bile. Ama beklenmedik bir durum vardı: Herkes çok sakindi. Bağıran çağıran itişen kimse yoktu. Dibimizde çalan Berlin Devlet Orkestrası’nı bile zorlukla duyuyorduk. Biz de halkın sakinliğinden istifade ederek önlere doğru itişerek ilerlemeye başladık. 

Öne kaynamaya izin yok
Ta ki yeni duvarlarla karşılaşana kadar: Önce kutlama gecesi doğu ve batıyı yeniden ayırdıklarını keşfettik. Sonra da zamanında gelmiş ve önlerde yerini almış, önlere kaynamaya çalışan seyirciye asla geçit vermeyen sinirli Alman duvarını. Bir diğer bölgedeki yaşlı bir amcadan da dirsek yiyince anladık, Almanlar’ın konuyla ilgili tavrı buydu. Zaten medeniyetin yolunu sokakta birbirlerini terbiye ederek bulduğuna inandığımız Almanlar sonunda bizi sindirmişti.
Dünyanın en klişeleşmiş şarkılarından ‘Wind of Change’ sözleri dolayısıyla son zamanlarda Berlin’de çok modaydı. Sonunda ‘yüksek düzey temsilciler’in konuşma sırası geldiğinde çalan şarkı da bu olunca, duruma yalnızca birkaç düzine Türk güldü. Ancak mizansen ve müzik konusunda demodelik had safhadaydı. Kutlamalar sırasında bir grup çocuğun suratlarında hayatlarında ilk defa öbür tarafı görüyormuş ifadesiyle geçişi olayın içinde çocuklar olduğu için yine idare etti. Ama liderlerin konuşmalarından sonra sahneye ‘Freiheit’ adlı şarkıyı söylemek üzere çıkan dört takım elbiseli adam ‘Ah! Scheisse!’ ünlemiyle karşılandı.
Ama en şaşırtıcı detaylar seyircilerin alkışlarından anladığımız üzere Obama’yla beraber çalışarak kariyerine faydalı bir iş yaptığını, bu kadar sessiz sakin hatta ruhsuz bir seyirci karşısında bile konuşma yaparken ağlayan Berlin Eyaleti Başbakan’ı Klaus Wowereit ve Alman basını ve organizasyon yetkililerinin yabancı basına ‘auslander’ muamelesi yapmasıydı.