Karnı tok sırtı pek fiyakası yerinde

Karnı tok sırtı pek fiyakası yerinde
Karnı tok sırtı pek fiyakası yerinde
Thatcher yıllarının saldırgan neoliberalizmine karşı kamu vicdanının şiirsel sesi Elvis Costello, bu kez yüksek doz Afro-Amerikan aşısıyla aynı cephede mücadelesini sürdürüyor.

Piyangoda büyük ikramiyenin tam bilettense, iki yarım bilete çıkması her zaman daha iyidir. ‘Wise Up Ghost’ da biraz öyle. Ne tam bir Elvis Costello albümü ne de tam bir Roots. Ama karnı tok, sırtı pek, fiyakası yerinde, tastamam bir albüm.
Costello zaten kaçın kurası. Peki ya The Roots? Costello gibi bir şarkı yazarlığı kürsüsü ordinaryüsüyle takılmak için kırk fırın ekmek yemiş bir grup. Onlar hiphop cemaatinin âkil adamları. Hiphop’un kanlı canlı çalıp söyleyen en hakiki orkestrası. Yirmi yılda ondan fazla albüm çıkaran, Erykah Badu, John Legend çapında isimlerle işbirliğine giden, gırgırı şamatayı da ciddiyetli bir belleyen emsalsiz adamlar. En son bu yaz, kendilerine Black Simon & Garfunkel adını takarak Daft Punk’ın ‘Get Lucky’sinin folk parodisini yaptılar. İnternette var, seyretmeyen kalmasın.
The Roots’la birlikte çalınca bizim Elvis, Black Costello olmadı elbette. Nasıl BB King U2’yla çalınca beyazlamadıysa Elvis de siyahlamadı. Hoş, aslına bakarsanız Costello biraz çikolata renklidir. Daha üçüncü albümü ‘Get Happy!!’de funk, soul ve R&B denizine çivileme dalan o değil miydi? Marvin Gaye’lerin, Curtis Mayfield’lerin yanı sıra hiphop da sever kendisi. Bir vakitler ‘tüm zamanların en iyi 500 albümü’ listesi yapmış, içine Fugees, Beastie Boys, Grandmaster Flash, Salt N Pepa, Eminem plakları da kondurmuştu.
TV’deki Jimmy Fallon’ın şovunda Costello’nun The Roots eşliğinde bambaşka bir ruhla, keskin bir bıçağa tahvil ettiği Springsteen şarkısı ‘Brilliant Disguise’ bu albüm için bir işaret fişeği olmuş. Roots’un davulcusu ve lideri Questlove’la stüdyoda kafa kafaya vererek atik ve tetik ritmlerin, nefeslilerin, tuşluların, yaylıların sonsuz gelgitine kapılmış. İlk başta eski Costello şarkılarını hallaç pamuğu gibi atmakla yola koyulmuşlar. Örneğin ‘Pills & Soap’ ve ‘Satellite’, zamanla ‘Stick Out Your Tongue’ ve ‘Tripwire’a evrilmiş. Derken, açılıştaki ‘Walk Us Uptown’ ve Meksikalı La Marisoul’la düet yaptığı ‘Cinco minutos con vos’ gibi yeni besteler çıkagelmiş. En yavaş baladlarda bile hiphop ve triphop’a özgü kıvraklığı ve elastikiyeti elden bırakmayan, yer yer Steely Dan sedasını hatırlatan evladiyelik şarkılar silsilesi.
İngiltere ’de Thatcher yıllarının saldırgan neoliberalizmine karşı kamu vicdanının şiirsel sesi olan Costello, bu kez yüksek doz Afro-Amerikan aşısıyla, aynı cephede mücadelesini sürdürüyor.