Klasikten çekinmeden

Klasikten çekinmeden
Klasikten çekinmeden
Haber: SEDA NİĞBOLU / Arşivi

Şunun daha iki-üç sene öncesinde güncel müziği terimlerle konuşmayı sevenlerin ağızlarından düşürmediği birkaç kelimeden biriydi chill-wave. Bir tür olarak bugünlerde fazla esamisi okunmasa da (ki asla bir tür olmadı), özellikle Animal Collective sonrasında bol renkli, kaleydoskop desenli, kirli paslı sesleri popa bulayan Washed Out, Neon Indian gibi isimler genç dinleyici kitlesi içerisinde büyük bir popülarite yakaladı. Toro Y Moi ise baştan bu yana kendine verilmek istenen chill-wave tacını reddedip son dönem psyschedelic pop’un estetiğine bağlı kalmayarak daha klasik , daha kalıcı ve yaşlı olmasa da daha ‘yetişkin’ bir yola saptı. 2 sene önce çıkan ‘Underneath the Pine’ ile bulanık sesleri ve düşük tempo hip-hop ritimlerini bırakıp Rhodes’lu, canlı davullu bir 70’ler psychedelic soul’uyla çıkagelmişti. ‘Anything in Return’ de ilhamını bugünün geçmiş saplantısından değil geçmişin kendinden alıyor. Bu sefer disco yine ilk albümü ‘Causers of This’deki gibi müziğe dahil ama (özellikle açılış parçalarında) klasik house tınıları ve Toro Y Moi’nin her albümünde var olan küçük dijital sürprizlerle birlikte. ‘So Many Details’de Frank Ocean gibi son dönemin electro etkili hip-hop sanatçılarını, ‘Touch’ta Balam Acab gibilerinin hayalperest müziğini Chaz Bundick’in filtresinden geçmiş halde duyuyoruz. İlk parçalarda dozajı daha yüksek olan ufak sürprizler sonlara doğru azalıp Bundick’in falsettoya yaklaşan ama gösterişten uzak vokali eşliğindeki funk/R&B/pop karması fazlasıyla tanıdık bir hal aldıkça dikkati toparlamak güçleşiyor. Yine de müzikalitesinden en ufak bir ödün vermeden yapıyor bunu ve sonuçta hit makinesi olarak işlemeyip yüzünü klasik olana dönme cesaretini göstermesi bile sempati sebebi. Yeni bir ‘Underneath the Pine’ ya da bir deneysel pop başyapıtı beklemediğiniz sürece...


    ETİKETLER:

    Dijital

    ,

    klasik

    ,

    genç

    ,

    Uzak

    ,

    Güncel