Korn uzun zamandır ilk kez 'eh işte'

Korn uzun zamandır ilk kez 'eh işte'
Korn uzun zamandır ilk kez 'eh işte'
Korn'un yeni albümünden çıkan hisse şu: Farklı bir şey yapmak için bu kadar uğraşmanın sonunda karakteri kaybetme ihtimali de var...
Haber: BARIŞ AKPOLAT - twitter.com/barisakpolat / Arşivi

Yaşım daha fena halde ergen sayılarında gezinirken keşfettim Korn’u. İlk dinlediğimde beynimden vurulmuştum, hemen hayran oldum. İlk albümleri ‘Korn’ ve ‘Follow The Leader’ albümlerinde şaşkınlığım ve hayranlığım hep devam etti. Sonra heyecanım azalsa da hayranlığımı gizlemeden dinlemeye devam ettim. MTV Unplugged’daki vizyoner performanslarına şaştım kaldım. Her yeni işlerinde daha farklı bakmaya başladım. Grup, ‘The Path Totallity’de Skrillex’le çalışıp dubstep sularına tam zamanında girip alnının akıyla çıkınca da zekâsını bir kez daha kanıtlamıştı. Son albümleri ‘The Paradigm Shift’te aynı şeyi tekrarlasa olmayacak, çok farklı sulara gitse yine olmayacaktı. Fakat onlar bildiklerini okumaya devam etmişler.
Bu açıdan takdiri hak etseler de bu, albümün sıkıcılığını gizlemiyor. Açılışın üç atlısı ‘Prey For Me’, ‘Love & Meth’ ve ‘What We Do’ hızlı ve sağlam bir açılış yapsa da geri kalanı heyecandan uzak ve sıkıcı. Dördüncü parça ‘Spike In My Veins’, alternatif rock riff’leri ve elektronik öğeleriyle durumu kurtarıyor ve fakat albüm bundan sonra nedendir bilinmez sıradanlaşıyor, sıkıcılaşıyor. Albümün ilk single’ı ‘Never Never’ı ilk dinlediğimde neden uykumun geldiğini albümü dinleyince fark ettim, yeni bir şey yapmak için uğraşıp karakterini kaybetmiş bir albüm bu. Jonathan Davis bu albümde iyice sesini hırıltılıdan brütale, fısıltıdan falsettoya doğru değiştiriyor. Sınırlarını zorlamış olsa da bu albümü kurtarmaya yetmemiş, çünkü gitar riff’leri yeterlilik sınavını veremediği gibi albümü yüklenecek nakaratlar yeterince güçlü değil. Fieldy’nin bas yürüyüşleri ve tekniği bu albümün şapka çıkartılacak tek öğesi. Albümün bir özelliği de grubun kurucularından, 2003’te gruptan ayrılan, uyuşturucu ve içkiyi bırakıp koyu Hıristiyan olan Brian ‘Head’ Welch’in geri döndüğü albüm olması. Sound’a eklenen ve eskiye selam çakan minimal elektronik öğeler ve metal sound’una iyice yaklaşan gitarlar Head’in dönüş hediyesi olarak algılanabilir.
‘The Path Of Totallity’yi başka bir yere koyup konuşursam grubun uzun zamandır yaptığı en iyi albüm bu fakat kesinlikle en iyi albümü değil. Head’in geri dönüşüyle grup bir sonraki albümde sağlam bir bomba patlatabilir. Dinleyip bir şans verilebilir ama maalesef 2013’ün en iyi rock albümleri listesinde yeri yok ‘The Paradigm Shift’in.


    ETİKETLER:

    MTV

    ,

    Rock

    ,

    bomba

    ,

    şans

    ,

    Selam

    ,

    Uzak