Kötü de olsa şarkılar

Kötü de olsa şarkılar
Kötü de olsa şarkılar
Haber: SEDA NİĞBOLU - seda.nigbolu@radikal.com.tr / Arşivi

Ne bu ortalama albümü dinlemenin dinleyiciye ne de üzerine kafa yormanın albümü eleştirenlere müzikal bir hayrı var. Yer işgalinin nedeninin müzikal olmadığı muhakkak. Marş yazarları Max Martin’i alıp açılışı bir arena-pop şarkısıyla yaptırmak kitleleri ele geçirmeye yetmiyor.‘Breathe’deki minik Spandau Ballett göndermesi, ‘Try’ da vokallerin yetişemediği soul denemesi, ‘Take Care’deki neredeyse indie dinleyicisine selam yollayan MGMT’vari hamleler... Hiçbiri arka planın tamamına hakim vasat Euro -popu öldürmüyor. Biraz gitar girip tempo düşünce hemen ‘olgunluk’tan medet umuluyor, ama tek silahı dinamizmi olan bir grup için ‘olmamış’ demenin farklı bir yolu bu.
Tek yol, takım elbise
Backstreet Boys popun en görkemli trajedilerinden birini sahneliyor. Daima genç kalamamak, bir anlık ideale adanmış kariyerlerin sonsuza dek sürmemesi... Kadınlarda yetenek yoksunluğunda bakireden vampa geçiş yapıp göz oyalama şansı varken erkeklerin elinde (Justin Timberlake kadar yetenekli değilseniz) takım elbise giymekten başka fazla seçenek kalmadığından boyband’lerin yaşlanmasında daha trajik ve naif bir şeyler var. Take That’in son dönem konserlerini izleyin göreceksiniz. Ve bu albüme dair güzel olan tek şey de bu, zamanın ilerlediğini hatırlamak. Bugünün radyo popunda hiçbir şey yaşlanmıyor, sadece modası geçiyor, yoruyor. Birkaç prodüktörden oluşan bir ekip aynı basın, aynı intronun, aynı filtrelerin farklı varyasyonlarını sunup duruyor ve insani dokunuştan yoksun veriler ölmüyor, sadece dijital çöplüğe karışıyor. Backstreet Boys ve çağdaşlarının ölümü popta anonimliğin başlangıcına tekabül ediyor.
Saf bir nostaljiye kapılmamalı, marketten seçilircesine toplanmış suni kimlikleriyle boyband/girbandler de endüstriyel bir üretimi simgeliyordu. Bugünün pop âleminde vuku bulansa seri üretim. Herkesin bir ‘Jason’ı, ‘Robbie’si, ‘AJ’i olduğu dönemle bugünün suratsız,bedensiz,kimliksiz şovları arasındaki fark bir ileri aşamayı düşünmeye sevk ediyor: İnsanın tamamen ortadan kalktığı aşama. O yüzden ‘böyle bir dünyada’ şarkılar hâlâ varken konuşalım, bırakın kötü olsunlar.