ParaNorman'ım ölülerle konuşabilirim

ParaNorman'ım ölülerle konuşabilirim
ParaNorman'ım ölülerle konuşabilirim
Korkuyla komediyi harmanlayan ve karakterlere yaklaşımıyla dikkat çeken 'ParaNorman', animasyonun özel örneklerinden
Haber: MURAT ÖZER - cinemozer@gmail.com / Arşivi

Korku-gerilimi animasyon sineması aracılığıyla yansıtmak, çok sık rastlanan bir durum değil, özellikle de Amerikan animasyon geleneğinde. Tim Burton’ın bu alanı doldurma hesaplarıysa bir noktaya kadar tutuyor. Bu hafta gösterime giren ‘ParaNorman’, Tim Burton sinemasından da nasiplenerek korku-gerilime farklı bir kulvar açıyor denebilir. İşin içine komedi unsurları da yerleştiren yapım, bu harmandan ‘üzerine konuşulabilir’ bir sonuç çıkarıyor.
Ölüleri görüp onlarla konuşabilen, bu nedenle de ‘ucube’ muamelesi gören Norman adlı bir çocuğun hikâyesi söz konusu bu filmde. ‘ParaNorman’, el emeği göz nuru çalışmasıyla takdiri hak ediyor öncelikle. Böylesi bir çabayı görmezden gelmek mümkün değil. İşin hikâye anlatımı boyutuna geldiğimizdeyse durum biraz sekteye uğruyor gibi. Evet, ‘garip’ bir harman ortaya koyarak riskli bir işe soyunuyor filmin yönetmenleri ve bu riskle finale kadar gitmeyi başarıyorlar. Ancak özellikle hikâyenin ilk bölümünde belirgin bir tempo problemi var ve bunu ortadan kaldırmaya yönelik kimi hamleler de işe yaramıyor. Sona yaklaştıkça ritmini bulan hikâye, Norman’la cadının karşılaştığı anlarda zirve yapıyor ve su yoluna giriyor.
Hikâye anlatımından ziyade, karakterlere yaklaşımıyla dikkat çekiyor ‘ParaNorman’. Norman’ın itilip kakılan bir tip olması ‘klişe’yken, cadının küçük bir kız çocuğu olması işleri karıştırıyor, ezberi bozuyor. Standart bir rotayı takip eden hikâye, zombi karakterlerin ‘ komik korku’ ögeleri olarak kendilerini ortaya atmasıyla da farklılaşıyor. Asıl meseleyse, kasabalının zombiler karşısında gösterdikleri reflekste gizli. Zamanında ‘cadı’yı ölüme yollayanlardan oluşan zombiler, kasabalının benzer tutumuyla karşılaşıyorlar. Geçmişte yürütülen ‘cadı avı’nın yerini ‘zombi avı’ alıyor ve değişmeyen insan doğasına tanık oluyoruz bir kez daha. ‘ParaNorman’, animasyon sineması için olağanüstü bir adım değil ama içeriğiyle kendine avantaj sağlayabiliyor. Büyük resmin arasına serpiştirilmiş ‘çatışma’ anları, bu filmi özel kılmaya yetiyor. Sıradanlıktan çok uzakta bir yerlerde seyrettiğiyse kesin...


    ETİKETLER:

    Kız

    ,

    Komik

    ,

    Komedi