KABORÜKO

KABORÜKO
KABORÜKO
Ufacık, sevimli bir kız. Üzerinde kısa elbisesi, oyun oynuyor. Gölge oyunu. Etrafındaki her şeyi kullanıp, muhteşem bir gölge dünyası yaratıyor kendine. Eller kuşlara, süpürgeler çiçeklere dönüşüyor
Haber: GÖRKEM YELTAN - görkem@yeltan.com / Arşivi

Gerçeklikle dokunan kumaş
Suzy Lee, Singapur’da yaşayan, Koreli bir sanatçı. Çocuk kitabından bahsedildiğinde, özellikle bu yıllarda onun adını geçirmemek saçma olur. Yaptığı her iş birbirinden farklı. Bu farklılık şu anlama geliyor, yaptığı işlerde kendi kendine de farklı boyutlar doğuran işler çıkartıyor. Büyütecin altına aldığımız birçok çizer, kitaplarda birbirine yakın karakterler çıkartırlar ki bu çok tehlikelidir. Bizde çizerler bu hataya çok fazla düşerler örneğin. Bir yayıncıyla, bir yazarın kitabını severek çalışırlar. Ondan kurtulamaz, yeni yaptıkları işte de o karakterlere benzer karakterler yaratırlar. Kendi yarattıkları hikâyelerde de bu yanılgıya kolaylıkla düşerler. Böylelikle bizim çocuk edebiyatı alanında çok da öne geçen, diğerlerinin arasından sıyrılabilen karakterlerimiz olmaz.
Suzy Lee gibi deha örnekler incelediğinde farklar yerine oturur, çizimler, tarzlar, boyutlar değişir. Meraklılar Suzy Lee’yi araştırıp, tüm kitaplarını inceleyebilirler. Onca ödülün boşa alınmadığını, bu ismin niye kendi değerini yarattığını anlayabilirler.
Chronicle Books’dan 2010 da çıkan son kitabında Suzy Lee, sınırları zorlamaya devam ediyor. Kitabın adı, ‘Shadow’. Kitapta akşam yemeğinin hazır olduğunu ünlenen bir ses ve ışığın açılıp kapandığını belirten ‘click!’ sesi dışında yazı yok. Her şey çizimden ibaret. Her şey gerçeklikle dokunan bir kumaş gibi. İnce ince dokunuyor ve siz bu kumaşa büyük bir beğeniyle, öylece bakakalıyorsunuz.
Ufacık, sevimli bir kız . Üzerinde kısa elbisesi, oyun oynuyor. Gölge oyunu. Etrafındaki hemen hemen her şeyi kullanıp, muhteşem bir gölge dünyası yaratıyor kendine. Siz ona bakıyorsunuz, o dünyanın içinde olmak için her şeyinizi vereceğinizi çok iyi biliyorsunuz. Eller kuşlara, süpürgeler çiçeklere dönüşüyor. Fil, timsah, yılan, orman... Bu kadar sürede yaratılabilecek bütün karakterler giriyor oyunun içine. Gerçeklikle gölgeler yer değiştiriyor usulca. Seviniyorsunuz, sıçrıyorsunuz, korkuyorsunuz, küçük kızımızla atlayıp, zıplamak, onun yanında olmak istiyorsunuz. Çocuk olmak ne kadar güzel, ne kadar yaratıcı hatırlıyorsunuz. Çocukların dünyasını ustalıkla oluşturan Suzy Lee’ye şapka çıkartmak istiyorsunuz. ‘Shadow’, dünyanın neresinden olursa olsun bütün çocukların görmesi gereken bir kitap. Onların kendi yarattıkları dünyayı bulacakları, benim de bugüne kadar gördüğüm en iddialı çalışmalardan biri. Bir fikrin peşinden bu kadar ustaca giden bu yaratıcının kaleminin her dokunuşuna hayran kaldım. Akşam yemeği hazır olunca, oyun kaldığı yerde dondu, küçük kızımızın morali hiç bozulmadı. Oyununu bir daha oynayabileceğini bilerek ışığı eski haline getirdi.


    ETİKETLER:

    kitap

    ,

    Oyun

    ,

    Akşam

    ,

    Çocuk

    ,

    Kız

    ,

    orman