Bir bilgelik manifestosu

Bir bilgelik manifestosu
Bir bilgelik manifestosu
"Old Ideas iyi bir albüm. Leonard Cohen'den tam beklediğim gibi bir albüm..."
Haber: KANAT ATKAYA / Arşivi

Hakkımdaki yaygın yanılgılardan biri de çok renkli, çok eğlenceli, çok matrak bir hayatım olduğunun düşünülmesidir.
Dün sabah uyandığımda önümde iki seçenek vardı. Ya Haruki Murakami’nin 1256 sayfalık son romanı ‘1Q84’e başlayacaktım ya da Sedat Ergin’le Leonard Cohen’in son albümü ‘Old Ideas’ üzerine bir polemiğe girecektim.
Polemikperver biri değilim; hele biriyle polemiğe gireceksem bu kişinin Sedat Ergin olmasını istemem.
“Su suzdırmaz gazetecilik” yapan, her yazısını titizlikle, tuğla tuğla, sağlam bir duvar gibi ören Sedat Ergin, memleketteki her iddianameyi okuyan tek insandır mesela; öyle söyleyeyim.
Balyoz iddianamesinde çıkardığı notlar on cilt Murakami ‘1Q84’e denktir herhalde.
Ayrıca ‘multi-instrumentalist’ bir müzisyen ve iyi, titiz bir dinleyicidir.
Fakat söz konusu Leonard Cohen ise ve Cohen’i savunmam gerekiyorsa karşımda Thomas Pynchon bile dursa girerim arkadaş!
Leonard Cohen’in ‘Old Ideas’ı, 10 şarkılık bir bilgelik manifestosu.
78 yaşındaki Cohen, 12’nci stüdyo albümünde hayatı boyunca kurcaladığı temaları harmanlıyor: Ölüm, aşk , kutsallık vb.
‘I’m Your Man’den ve manastırdaki inziva yıllarının ardından yaptığı en iyi albüm olduğunu düşünüyorum ki; ‘Dear Heather’ ve ‘Ten New Songs’u da sevmiştim.
Cohen’i genel olarak sevmemin birbiriyle zıt gibi duran ancak aralarında harikulade bir bağ olduğunu düşündüğüm iki temel nedeni var: ‘Karamsarlık’ ve ‘hınzır espri anlayışı’. 

En depresif alanlarda gezerken bile bıyık altından gülen bir tavrı vardır.
Örneklemek gerekirse, bakınız “Old Ideas”ın en başarılı şarkılarından ‘Going Home’a... “I love to speak with Leonard/ He’s a sportsman and a shepherd/ He’s a lazy bastard/ Living in a suit” diye başlıyor ve bitiriyor şarkıyı.
Leonard Cohen’i dumanlı sesi ve güzel sözleri için severim.
Örneklemek gerekirse, bakınız ‘Darkness’a.
Uzun süredir kurcaladığı bir şiiriydi. Şarkıyı dinlemeden önce sözlerini okumuştum geçen sene yayımlanan ve şiirlerini, şarkı sözlerini derleyip toplayan bir kitaptan.
Yine karamsar, yine espri tavrını koruyan bir şarkı.
‘Old Ideas’ı iyi yazılmış ve iyi icra edilmiş bir albüm olduğu için sevdim.
Basit, sade, sakin bir albüm.
Tahminimce Sedat Ergin’in eleştirisinin temel noktalarından biri “Hep aynı...” olacak.
Ben 12 albümü de birbirine benzeyen bir müzik adamını eğer 12 albüm de iyiyse “Hep aynı” diye eleştiremem; aksine bundan mutluluk duyarım.
Genel manada bu hayatta ‘güvenli liman ’ ve ‘istikrar’ arayışım yoktur ama 12 benzer Cohen albümü beni bozmaz, huzur bulurum sesinin tenhalarında.
Çoğunlukla ‘gürültüye’ yönelen, müziğini, kahvesini, sigarasını ve içkisini sert tercih eden biriyim.
Ama büyük sözü dinleyeceksem, Leonard Cohen’in lafının dışına çıkmam, o mırıldanır ben dinlerim.
‘Old Ideas’a ‘Darkness’dan başlayarak takıldım, albümün içine zamanla yerleştim.
Bir süredir pikapta en çok dönen albümler arasında ve bu yerini yıllarca koruyacağına eminim.
Sedat Ağabey’in itirazlarını çok sağlam temellendireceğine, iyi ve elbette kendince haklı argümanlarla geleceğine eminim.
Ama fikrim değişmeyecek. 

‘Old Ideas’ iyi bir albüm.
Leonard Cohen’den tam beklediğim gibi bir albüm.
Sözüm bu kadardır; kapılar açılsın, çatışmalar başlasın...
Ben gölgede bir yerde, sağlam bir viski eşliğinde “Darkness” dinliyor olacağım.
Rahatsız etmezseniz sevinirim...
Dağılalım sevgili Radikal okurları...


    ETİKETLER:

    Leonard Cohen

    ,

    aşk

    ,

    Müzik

    ,

    Sabah

    ,

    Liman