Bir yıldız doğuyor

"Bebekken ses ihtiyacım varmış. Ses olmadan uyuyamıyormuşum. Babam bunun farkına varmış ve yatağımın başucuna bir el radyosu koymuş.
Haber: TÜMAY YAZICI / Arşivi

İSTANBUL - "Bebekken ses ihtiyacım varmış. Ses olmadan uyuyamıyormuşum. Babam bunun farkına varmış ve yatağımın başucuna bir el radyosu koymuş. O radyo 24 saat açık kalırmış. Eğer radyo susarsa avazım çıktığı kadar bağırır ve uyumazmışım."
Bu 'müziksiz uyuyamama' durumu yedi yaşına kadar devam etmiş ve sonra da müziğe başlamış keman solisti Tuncay Yılmaz.
20. yüzyılın önemli müzisyen ve pedagoglarından Andre Gertler ekolünün en genç kemancılarından biri olarak tanınan Yılmaz'ın müziğe başlangıcı kendi deyimiyle 'oldukça doğal ve marjinal'. Yılmaz ilk konserini henüz öğrenciyken Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası eşliğinde verdi. Konserde P. Hindemith'in keman konçertosunun Türkiye'deki ilk yorumunu gerçekleştirdi. Ankara Devlet Konservatuvarı'nı bitirdikten sonra öğrenimine Almanya'da devam eden Yılmaz, buradan en yüksek derece sayılan 'Solist' unvanıyla mezun oldu.
Bugüne kadar West Virginia Senfoni, Stuttgart Oda Orkestrası, İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası, BBC Konser Orkestrası gibi önemli orkestraların eşliğinde çalan Yılmaz, Universal Music'den ilk albümünü yayımladı.
"Üç gecede sanatçı olmadım. 25 yılın birikimi bu" dediği ilk albümünde, ona ünlü İngiliz piyanist Robert Markham eşlik etti. Kayıtları iki yıl önce Amerika'da gerçekleşen albümde Yılmaz, Vieira, Elgar, Frack, Massenet ve Kreisler'in eserlerini yorumladı.
Albüm oldukça romantik...
Şu sıralar sürekli bir renk ve ifadelerde
derinlik arayışındayım. Bu, albüme de yansıdı. Örneğin Elgar'da yeşilin binbir çeşidi var. Frack da bana göre mavi. Elgar puslu, romantik, mütevazı ve içine kapanık. Fakat korkunç duygusal bir eser. Frack'ı çok popüler olduğu için ilk başta çalmak istemedim. Daha sonra farklı bir şeyler ortaya koyabiliriz dedik. Frack ve Elgar beraber iyi olur diye düşündük. Ve ikisinin arasındaki renkler de birbirine uydu.
Kemanı 'müzik enstrümanları arasında en mükemmeli' sözleriyle tanımlıyorsunuz.
Kemanın sesi, rengi olanakları çok fazla. Repertuvarı geniş. Sesinin yumuşaklığı, duygusallığı insana yakın. Piyanoyu da severim ama kemanla kıyaslayamıyorum.
Fakat bu albümde keman ve piyano birlikte çalınıyor...
Piyano bana eşlik ediyor (gülüyor).Çok keyifliydi. Robert Markham dünya çapında bir piyanist. Altı yıldır birlikte çalışıyoruz. Bu programı da sahnede birçok kez çaldık.Ve ortaya harika bir birliktelik çıktı.
Klasik müziğe yeterince ilgi gösterilmemesi konusunda neler düşünüyorsunuz?
Klasik müzik bir ütopya değil. Aksine insanoğluna düşünsel ve duygusal olarak sunulan en güzel, en değerli hediyedir.
'Klasik müziği anlamıyorum' diyenleri de anlamaya çalışıyorum. Ama anlamak diye bir şey yok. Dinlemek; can kulağıyla dinlemek gerek. Çok erken başlanmalı klasik müzik dinlemeye.
Yurtdışında ün kazanmış genç müzisyenlere medyanın bir ilgisizliği mi söz konusu?
Köklerimiz burada. Yaptıklarınızı burada paylaşabilmek çok güzel bir duygu. Yapamadığınız takdirde de çok gurur kırıcı oluyor açıkçası. Medyanın çok önemli misyonları var. Popüler kültür küçümsenemez ama sanatından asla ödün vermeyen bir klasik müzik sanatçısı da popüler olabilir. Bu da, medyanın daha sık ve daha ayrıntılı bir şekilde klasik müziği işlemesiyle mümkün olabilir.