Bu görüntülerin bilgileri 'delete' edilmiş

Bu görüntülerin bilgileri 'delete' edilmiş
Bu görüntülerin bilgileri 'delete' edilmiş
Seyyar bakışın herhangi bir ısrarı olabilir mi? Seyyar bakış gözüne neleri kestirebilir? Neleri biriktirir? Neleri saklar ve eler?

Onun seyyar gözünün çocukluktan yetişkinliğe taşıdığı bu bir çift gözün hem çocukken hem yetişkinken baktıklarını gözlerimizin önüne seriyor bu tuvaller... Aşağı yukarı geçtiğimiz yüzyıl başına tarihlenen bir seri imgeye gelişigüzel, farklı zaman ve mekanlarda bakan sanatçının, bu sergideki tuvalleri, sanatçının bu bir seri imgeye bakışını anlatıyor. Neye ve kimlere baktığını değil! Sanatçı, farklı zaman ve mekanlarda baktıkları imgeleri tuvale yerleştirdikçe onları büyütüyor. Yeniden üretilen ve büyüyen bu imgeler, onun seyyar gözünün kayıtlarına dönüşüyor. Seyyar göz gezinirken onların üzerinde onları bilgiden arındıryor. Bilgiden ve belki de işaret ettikleri andan... O anın koşullarından sıyrılarak onlara bakan gözün öznelliğinin kadrajladığı yeni anlara devriliyorlar. 

Malumatları kaybettirilmiş, haklarındaki bilgi adeta ‘delete’ edilmiş bu imgelerin tuval üzerinde tabanca boyayla tekrar üretilmeleri sanatçının elini de geçersiz kılarak sadece gözlerinin konuşmasını sağlıyor böylelikle.
Elin geçersiz kılınması tekrar üretilen imgelerdeki yüzleri anonimleştirirken ona bakan ve onları büyütmeyi seçen gözlerin de kişiselliğini gündeme getiriyor.
Bir protestodan ya da bir savaş fotoğrafından arta kalan bu kişiselliğin kuşattığı bu yeni anlar işte, o anda, birden oluvermiş gibi ”imgeler, kalıntılarını oluşturuyor ama geçmişin değil, gözünün önünden geçenin, geçmekte olanın”.


    ETİKETLER:

    bakan

    ,

    zaman