Düşene kadar dans

H2000'in ilki gerçekleştiğinde pek bir mutlu olmuştuk.
Haber: TÜMAY YAZICI / Arşivi

İSTANBUL - H2000'in ilki gerçekleştiğinde pek bir mutlu olmuştuk. Ne de olsa bizim de artık Woodstock tarzı bir müzik festivalimiz vardı. Ancak H2000'le Woodstock arasındaki bağın yalnızca görüntüden ibaret olduğu, ruhsal açıdan ortak bir noktanın bulunmadığı hemen göze çarpmıştı. N'apalım? Zaman sevgi barış değil, yakayı kurtarma zamanı! Yine de 'olsun' denildi ve kötü hava koşullarına aldırmadan üç gün müzik ve eğlencenin tadına varıldı.
Bu yıl Miller sponsorluğunda gerçekleşen ikinci H2000, kriz sebebiyle Ömerli'den şehrin göbeğine, Maslak Venue'ye taşındı. Festival süresi iki güne indirildi ve 'konaklama olayına' girilmedi. Hal böyle olunca Miller H2000 Time bizim Woodstock düşlerimizden iyice uzaklaştı.
H2000'in yerli şarkıcıları ancak üçte bir dolu sahaya şarkılarını söyledi. Ve tabii bu yıl da konserin kaçak izleyicileri vardı. Konserlerin verildiği Venue'nün hemen yanındaki inşaat, ikinci bir seyirci mekânıydı.
Cumartesi akşamı başlayıp Pazartesi günün erken saatlerine kadar süren konserlerde State of Bengal, Him, Banco De Gaia da festival ortamının ateşleyicileri isimleri oldu.
Aynı anda iki konser
Açık alanda grupların konser verdiği, kapalı mekânda ise DJ'lerin hünerlerini konuşturduğu H2000'nin yıldızı zaten belliydi: Tindersticks. Grubun solisti Stuart Staples'ın dinleyenin kulağından girip kalbine saplanan sesiyle Tindersticks şarkılarının tadı damağımızda kaldı. Oldukları gibi bir konser verdiler, ne bir eksik ne bir fazla. Yeryüzünde hem görüntü hem de hal ve tavır olarak 'karizma' sözcüğünün içini dolduracak ne özellik varsa, hepsi Tindersticks'te mevcuttu. Gruptan keman üstadı Dickon Hinchcliffe'i sahne arkasında yakaladık ve kendisiyle her ne kadar konuşma meraklısı olmasa da minik bir söyleşi yaptık.