Havel'in 'kuşatması' altında

Ekip, 2010'da sahne hayatına başlayan genç bir tiyatro grubu. Vaclav Havel'in 'Largo Desolato'su sadece ikinci oyunları.
Haber: ZEYNEP AKSOY / Arşivi

Metaforlarla dolu , politik ve absürt bir metin ‘Largo Desolato’… Devlet tarafından sürekli izlenen yazar ve filozof Leopold’ün gittikçe üretemeyen, nevrotik bir insana dönüşmesini ve bu süreçte çevresindekilerle yaşadıklarını konu ediyor. Günümüz Türkiyesi’nin politik ortamıyla rezonansa girmekle birlikte tarz olarak daha çok 80’lere, özellikle de 80’ler Doğu Avrupa yazınına ait olduğunu hissettiriyor.
Ekip, metni almış ve besbelli öncelikle üzerinde yoğun dramaturgi çalışmış. Sonra da, Cem Uslu’nun yönetiminde, son derece detaylı bir mizansen ve oyunculuk çalışmasıyla, tiyatro kuramlarından doğru biçimde faydalanarak sahneye taşımış. Kırk yıllık tiyatrolarda hâlâ göremediğimiz biçimde özenle hazırlanmış programlarında oyuna nasıl yaklaştıklarını anlatıyorlar. Seyirciyi oyunla ‘kuşatma’ hedefiyle iki oyun alanı yaratma fikri bu eserle çok iyi uyum sağlamış. Bir yuvarlakta seyirciyi 360 derecelik bir açıyla gerçekten ‘kuşatıyorlar’. Gerilim, tedirginlik, nevroz, endişe atmosferi mizansen, ışık ve müzikle başarıyla yaratılıyor. Güçlü oyunculuklar, yüksek enerji düzeyi, neredeyse koreografik denebilecek bloklama, çarpıcı makyaj ve kostümler seyircinin oyunla ilişkisini hep taze tutarak kolayca sıkıcı olabilecek bu zor oyunu ilginç ve son derece izlenir kılıyor. Sahne arkasıyla, seyirciyle diyalog gibi yollarla ‘bu bir oyundur’un vurgulanması, bence mizansenin yoğun bir illüzyon üzerine kurulu olmasıyla bir çelişki yaratıyor ve bütünde çok gerekli değil. Bir de, metin biraz daha kesilerek tek perdede toplansaymış hiçbir şey kaybetmezmiş. Bunlar bir yana ‘Largo Desolato’, özenli, detaylı, yaratıcı, gayet başarılı bir prodüksiyon.


    ETİKETLER:

    Oyun

    ,

    Avrupa

    ,

    politik

    ,

    yazar

    ,

    gerilim

    ,

    dolu

    ,

    derece

    ,

    Enerji