İroni hayatımızın vazgeçilmez parçası

İroni hayatımızın vazgeçilmez parçası
İroni hayatımızın vazgeçilmez parçası

John Madden, Filmin özür dilenecek bir tarafı yok diyor.

'Âşık Shakespeare'in yönetmeni John Madden'i yeni filmi 'Marigold Oteli'nde Hayatımın Tatili'nin gösterimi için geldiği festivalde yakaladık
Haber: ERMAN ATA UNCU - erman.uncu@radikal.com.tr / Arşivi

Son dönem ana akım sinemada ‘Marigold Oteli’nde Hayatımın Tatili’ gibi kahramanları yaşlı olan filmlerde bir artış var. Nedir sebebi sizce?
Bence birkaç sebebi var. Bugünlerde endüstrinin de büyümesiyle sinema farklı farklı hikâyeleri de kapsayabilecek bir noktaya geldi. Mesela ben yetişirken Britanya film endüstrisi çok küçüktü. Hatta yönetmenlik kariyeri için ya televizyonda ya da sinemada çalışmam gerektiğini düşünürdüm. Şimdiyse ticari olarak da başarı getireceği görülen daha farklı hikâyelerin de anlatılabileceği bir büyüklüğe erişti. Bana da ilk bu hikâyeyle geldiklerinde neden yaşlı insanların hikâyesini anlatmak isteyeyim ki demiştim. O sırada Tom Wilkinson ve Bill Nighy’yle aynı yaşta olduğumu fark etmeden (Gülüyor.) Diğer sebepse göz ardı edilen büyük bir izleyici kitlesi olduğunun ortaya çıkması. 

‘Marigold Oteli’nde Hayatımın Tatili’ndeki gibi bir oyuncu kadrosuyla çalışmak nasıl bir deneyim? Mesela iki ‘dame’, Judi Dench ve Maggie Smith bir araya gelince sette nasıl bir ortam oluyor?
Filmle ilgili ilginç paradokslardan biri de çok yakın iki arkadaş olan Judi Dench’le Maggie Smith’in neredeyse hiç beraber sahnesi olmaması. Biz de bunu fark ettiğimizde ikisini bir sahnede bir araya getirdik, o sahnede de Maggie Smith, Judi Dench’e “Pek konuşma fırsatımız olmadı” diyor. (Gülüyor). Bu kastla çalışmak bir bakıma çok kolaydı çünkü hepsi daha önce başka işlerde beraber çalışmışlardı. Ve bir de herkes birbirine karşı hürmette kusur ediyordu. Yani birbirleriyle dalgalarını geçiyorlardı. Ama bu Britanya oyunculuk geleneklerinin damarlarına işlemiş bir şeydir. Hiçbir şeyi ciddiye almazsınız. Gösterişe, kendini büyük görmeye izin verilmez. Bu da herkesi aynı seviyede tutar. Ama aynı zamanda yaptıkları işi de ciddiye alırlar. Ama bu projedeki herkesin duygusallığa alerjisi var. Bu filmin de duygusal bir noktaya gelmemesi herkes için önemliydi. Bence de öyle… Duygusal olmamak tabii duygulardan kaçınmak anlamına gelmez. İroni, hatta kendine dönük ironi Britanyalıların dünya görüşünde büyük bir öneme sahip. Britanya kültüründe kabul edilemeyen bir şey varsa o da doğrudan ifade ve duygusallıktır. Mesela ABD ’liler duygusallığa çok önem verirler. Film seyrettiklerinde ağlamak isterler. İngilizler için ise bunlar çok uygun davranışlar değildir. 

Hindistan’a gidip yeni bir perspektif kazanan Britanyalıların hikâyesini anlatınca oryantalizm eleştirilerinin gelmesi de kaçınılmaz.
Hikâyede ilginç ve eğlenceli olan da o sömürgecilik geçmişiyle bağlantılı. Mesela buradaki gösterimde bile çayına süt isteyen İngilizin, sütün pastorize olup olmadığını sorduğunda Hintli garsonun “Evet hem de çok pastörize” dediği sahne herkesi güldürüyor. Ama bir Hintlinin, hizmet ettiği İngilize, duymak istediği şeyi söyleme zorunluluğu hissetmesindeki komedi bu sömürgecilik geçmişiyle alakalı bir durum. Ayrıca hikâyenin bir kısmı bu tarihin tersyüz edilmesiyle alakalı. Sömürgeci ulustan insanlar, ellerinde hiçbir şey kalmadığı, ekonomik sebeplerden kendi ülkelerinde barınamadıkları için önceden düşündükleri birçok şeyi boş verip eskiden sömürdükleri kültüre geri dönüyorlar… O yüzden filmimin özür dilenecek bir tarafı olduğunu düşünmüyorum. Tabii ki filme bir yapı iliştirmek istenebilir, Hindistan’a gidip kendini iyi hisseden İngilizlerin filmi olarak kabul edilip eleştirilebilir. Ama hiçbir Hintlinin bu filmi böyle algılayacağını düşünmüyorum. Hatta biliyorum diyebilirim. Çünkü bu filmin çekimlerinde Britanyalılardan çok daha fazla sayıda Hintliyle çalıştık. Sadece aktörler değil, ekip de… Onlar kendi kültürlerine fesatla yaklaşılıp yaklaşılmadığı konusunda çok duyarlıdırlar. Ve filmimin Hintlilerin yaşadıklarına aptalca bir bakış açısıyla yaklaştığını düşünseydim özür dilerdim. Ama bu konuda endişe etmiyorum.
‘Marigold Oteli’nde Hayatımın Tatili’, bugün 21.30 seansında Rexx’te görülebilir.


    ETİKETLER:

    ABD

    ,

    Sinema

    ,

    Dünya

    ,

    Hindistan

    ,

    Bugün

    ,

    Komedi

    ,

    film

    ,

    hizmet

    ,

    Karşı